Ο ΦΟΝΙΑΣ

 Ο ΦΟΝΙΑΣ

Τώρα που ξέμεινα από λύσεις

και έχω από ιδέες πια στερέψει

πού με άφησαν οι ψευδαισθήσεις

και με έχει ο φόβος τιθασέψει

Τώρα που η ώρα έχει φτάσει

να κοιμηθώ όπως έχω στρώσει

μια τελευταία να'χα στάση

κάτι να βρω να με σκοτώσει

Ίσως να είναι το τραγούδι 

που δεν θα σου το τραγουδήσω

ίσως να είναι το λουλούδι 

που ντράπηκα να σου χαρίσω

Ίσως να είναι το μπουκάλι 

που έχει μία μεζούρα ακόμη

που  φέρθηκα σαν το ρεμάλι 

χωρίς ποτέ να πω συγγνώμη

Μα αν έρθει ένας φονιάς το βράδυ

θα τα ' βρει όλα πεθαμένα

μέσα στο βάζο ένα ξεράδι

όπως εγώ χωρίς εσένα.

Α.Π.

ΤΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ

 ΤΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ

Τα θεριά γρυλίζουν στης ζωής μου τα σύνορα

οι χαφιέδες του φόβου με γυρεύουν και σήμερα

σε μία κόλα χαρτί τυλιγμένη η ελπίδα μου

με ένα ποίημα παλεύω να κόψω την βαριά αλυσίδα μου

Το όνομά σου δεν γράφω ποτέ μην σε πιάσει το μάτι

και ούτε παίρνω την άγια σου εικόνα στο στενό μου κρεβάτι

πάντα να είσαι εκεί , στο μολύβι μου η μύτη που τις λέξεις γεννάει

η πηγή μες στο χρόνο , που κυλάει το νερό και η ψυχή ξεδιψάει

Λίγα βήματα ακόμη  πριν να κάνω και το τελευταίο

για να μάθω εάν το ταξίδι αυτό ήταν επί ματαίω

εάν σε βρω σαν ανοίξω ξανά αυτό το τετράδιο

τότε αυτό θα σημαίνει πως το σώμα μου δεν ήταν άδειο

Α.Π.