ΦΟΥΓΑΡΑ
Φόρεσε ο καιρός μαύρο χιτώνα
πέτρινα τα μάτια του , κρύα σαν το χιόνι
ξεχύθηκε στους δρόμους η άθλια λεγεώνα
δικάζει , συλλαμβάνει και αδίστακτα σκοτώνει
Το τέρας και το δίκιο του το δίκιο σου αρπάζει
ή είσαι μαζί του , δίπλα του, ή σε τσαλαπατάει
αλίμονο ! συνήθισες και πια δεν σε τρομάζει
που του έδωσες το αύριο και το σφιχτοκρατάει
Ψηλά φουγάρα βγάζουνε καπνό και μαύρη στάχτη
πίσω από το συρματόπλεγμα ξεκίνησαν τα τρένα
ξεσκίζονται οι ανάσες μου στο σκουριασμένο φράχτη
καθώς τα πάντα γίνονται ξανά χωρίς εμένα
Α.Π.
