ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ
Και όταν πνιγόμουν στους φόβους
και σε μία θάλασσα λάθη
πιασμένος από μία σανίδα
κανείς θεός Ποσειδώνας
ούτε Άγιος δεν μου εστάθει
μα ούτε και σένα δεν είδα
Και όταν είχα ρημάξει
και είχα τσακίσει σαν σκάφος
πάνω σε μια άγρια ξερα
και όταν βοήθεια ζητούσα
μου είπες ζήτα το εγγράφως
και πως θα ρθείς μια άλλη μέρα
Τώρα σε βλέπω να φεύγεις
όμως δεν νιώθω να λείπεις
ούτε θα λείψω και εγώ σε κανένα
Καμιά φορά αναρωτιέμαι
τώρα που με εγκαταλείπεις
γιατί τα ψέματα μοιάζουν με σένα?
Α.Π.
