ΤΣΟΥΡΟΥΝΑ
Στην άκρη του βράχου ένα πεύκο χορεύει τον χορό του Ζαλόγγου
στα κλαδιά του θροΐζει θλιμμένη η η σιωπή του βουνού και του λόγγου
φορτηγά κατεβαίνουν τη ράχη απ΄ το χωμάτινο τραύμα
στις καρότσες φορτώσαν μαζί με τα μπάζα και της ύλης το θαύμα
Κομπρεσέρ που τρυπούν τους αιώνες και γκρεμίζουν την μνήμη
με πατούσες καμμένες απ' τις φλόγες ξεψυχάει το αγρίμι
η πεταλούδα πετάει μακριά τους μην της κλέψουν το χρώμα
να φυτέψει θέλει ο αέρας τον σπόρο μα δεν βρίσκει πια χώμα
Στην χρυσή την ακτή του αυγούστου τον ήλιο πολεμάνε οι ομπρέλες
εκεί που άφηνε αυγά η χελώνα χαχανίζουν ξαπλωμένες κοπέλες
το χταπόδι φωλιάζει στα σπασμένα τσιμέντα που που τον βράχο σκεπάζουν
εκεί που ζούσαν για χρόνια οι φώκιες να γυρίσουν πια τώρα δειλιαζουν
Εισιτήριο ακριβό και πεντάστερο ξενοδοχείο
τελευταία γουλιά και το πούρο που σβήνει μες στο σταχτοδοχείο
το μπαλκόνι με θέα και στο βάθος ο ορίζοντας σβήνει
και ζητάει σιωπηλά από τον ήλιο που γέρνει λίγη ελεημοσύνη
Α.Π.
ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΞΕΧΑΣΕΙ
Θα χεις ξεχάσει πια ...
Και η ξετσίπωτη ματιά του δεν θα σε γαργαλάει ...
δεν θα κρατάς όλο το απόγευμα τα ψίχουλα στο χέρι ...
δεν θα είσαι πίσω από το τζάμι και εκείνος να τα λαχταράει...
Πόση γεννήθηκε σιωπή σε τόσο θορυβώδη μέρη .
Θα χεις ξεχάσει πια ...
Μα στα σχοινιά του μπαλκονιού η απουσία κρεμασμένη
στην άδεια εικόνα ο θλιβερός το βλέμμα στρέφει από συνήθεια
που συνήθισε να ζει με τόση μοναξιά κρυμμένη
που έχτισε ένα όνειρο μέσα στα παραμύθια
Θα έχεις ξεχάσει πια
Και εκείνος δεν θυμάται τι χρώμα είχε το φως στα χείλη σου όταν γελούσαν
και δεν ξυπνάει τώρα με τις σκέψεις που για χρόνια τον ξυπνούσαν
σαν να μην έζησε ποτέ κείνο τον θάνατο και εκείνη την ανάσταση της νιότης
λες και ο χειμώνας και η άνοιξη ανάμεσα ήταν σε δυό ανάσες ,της τελευταίας και της πρώτης
Α.Π.
Ο ΑΛΛΟΣ
Ισως αν σε είχα γνωρίσει
πριν ξετυλίξω τον χρόνο
προτού η ζωή μου σαλπάρει
πριν ο καιρός με ντουμπάρει
.... άλλη ζωή να χα ζήσει
Ίσως να είχα ένα σπίτι
με δύο παιδιά και έναν σκύλο
μες στο γκαράζ ένα αμάξι
και όλα να ήταν εντάξει
.... και να μην είχα τσακίσει
Να ήταν οι φίλοι μου κάποιοι
με θέσεις και εξουσία
να είχα κουστούμι , γραβάτες
τσέπες με φράγκα γεμάτες
... και ουδέποτε ναυαγήσει
Ίσως αν σε είχα γνωρίσει
προτού τα λάθη με χτίσουν
προτού τα ρέστα μου χάσω
ίσως να πήγαινα πάσο
... μα ίσως να μ' είχες μισήσει
Α.Π.
ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ
Αν με έψαχνες θα ήμουν κρυμμένος
να μη με βρεις
Αν σου άρεσα θα ήμουν αόρατος
να μη με δεις
αν με σκεφτόσουν θα ήμουν υπόσχεση
που δεν θυμάσαι
αν με αγαπούσες θα ήμουνα κόλαση
να με φοβάσαι
Γατί είναι η μοίρα μου κρυμμένη οχιά
και καταγής
που σε φοβότανε μα θα σε φόβιζε
άμα την δεις
Α.Π.
ΥΓ.
Το τρένο φτάνει στην στάση μόνο του
μπροστά λιγάκι από τον χρόνο του
άδεια καθίσματα , κενά βαγόνια
πορεία σύντομη και μαραθώνια
Το μαύρο σύννεφο απ΄ το φουγάρο
χώρεσε ολόκληρο μες στο τσιγάρο
καιρό περίμενε να το καπνίσει
αυτός που πέθανε γιατί έχει ζήσει
Το τρένο χάθηκε στην μαύρη τρύπα
οι φόβοι ντρέκλιζαν λες και ήταν σκνίπα
στη στάση απέμειναν καπνός και σκόνη
και κάτι που έγραψε στο άδειο βαγόνι
Α.Π.
