ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΞΕΧΑΣΕΙ

 ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΞΕΧΑΣΕΙ

Θα χεις ξεχάσει πια ...

Και η ξετσίπωτη ματιά του δεν θα σε γαργαλάει ...

δεν θα κρατάς όλο το απόγευμα τα ψίχουλα στο χέρι ...

δεν θα είσαι πίσω από το τζάμι  και εκείνος  να τα λαχταράει...

Πόση γεννήθηκε σιωπή σε τόσο θορυβώδη μέρη .

Θα χεις ξεχάσει πια ...

Μα στα σχοινιά του μπαλκονιού η απουσία κρεμασμένη

στην άδεια εικόνα ο θλιβερός το βλέμμα στρέφει από συνήθεια

που συνήθισε να ζει με τόση μοναξιά κρυμμένη

που έχτισε ένα όνειρο μέσα στα παραμύθια

Θα έχεις ξεχάσει πια

Και εκείνος δεν θυμάται τι χρώμα είχε το φως στα χείλη σου όταν γελούσαν

και δεν ξυπνάει τώρα με τις σκέψεις που για χρόνια τον ξυπνούσαν

σαν να μην έζησε ποτέ κείνο τον θάνατο και εκείνη την ανάσταση της νιότης

λες και ο χειμώνας και η άνοιξη χωρέσαν σε δυό ανάσες ,της τελευταίας και της πρώτης

Α.Π.

Ο ΑΛΛΟΣ

 Ο ΑΛΛΟΣ

Ισως αν σε είχα γνωρίσει

πριν ξετυλίξω τον χρόνο

προτού η ζωή μου σαλπάρει 

πριν ο καιρός με ντουμπάρει

.... άλλη ζωή να χα ζήσει

Ίσως να είχα ένα σπίτι

 με δύο παιδιά και έναν σκύλο

μες στο γκαράζ ένα αμάξι

 και όλα να ήταν εντάξει

.... και να μην είχα τσακίσει

Να ήταν οι φίλοι μου κάποιοι

 με θέσεις και εξουσία

να είχα κουστούμι , γραβάτες

τσέπες με φράγκα γεμάτες 

... και ουδέποτε ναυαγήσει

Ίσως αν σε είχα γνωρίσει

προτού τα λάθη με χτίσουν

προτού τα ρέστα μου χάσω

ίσως να πήγαινα πάσο

... μα ίσως να μ' είχες μισήσει

Α.Π.

ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ

 ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ

Αν με έψαχνες θα ήμουν κρυμμένος  

να μη με βρεις

Αν σου άρεσα θα ήμουν αόρατος 

να μη με δεις

αν με σκεφτόσουν θα ήμουν υπόσχεση 

που δεν θυμάσαι

αν με αγαπούσες θα ήμουνα κόλαση 

να με φοβάσαι

 Γατί είναι η μοίρα μου κρυμμένη οχιά 

και  καταγής

που σε φοβότανε μα θα σε φόβιζε 

άμα την δεις

Α.Π.

 Όταν είσαι παιδί τα γεράματα σου φαίνονται πολύ πολύ μακριά... Όταν μεγαλώσεις τα νιάτα νομίζεις ότι ήταν εχθές...

ΥΓ.

ΥΓ.

Το τρένο φτάνει στην στάση μόνο του

μπροστά λιγάκι από τον χρόνο του

άδεια καθίσματα , κενά βαγόνια 

 πορεία σύντομη και μαραθώνια

Το μαύρο σύννεφο απ΄ το φουγάρο 

 χώρεσε ολόκληρο μες στο τσιγάρο

καιρό περίμενε να το καπνίσει

αυτός που πέθανε γιατί έχει ζήσει

Το τρένο χάθηκε στην μαύρη τρύπα

οι φόβοι ντρέκλιζαν λες και ήταν σκνίπα

στη στάση απέμειναν καπνός και σκόνη

και κάτι που έγραψε στο άδειο βαγόνι

Α.Π.

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

Και όταν πνιγόμουν στους φόβους 

και σε μία θάλασσα λάθη

πιασμένος από μία σανίδα

κανείς θεός Ποσειδώνας 

ούτε  Άγιος δεν μου εστάθει

μα ούτε και σένα δεν είδα

Και όταν είχα ρημάξει

και είχα τσακίσει σαν σκάφος

 πάνω σε μια άγρια ξερα

και όταν βοήθεια ζητούσα

μου είπες ζήτα το εγγράφως

και πως θα ρθείς μια άλλη μέρα

Τώρα σε βλέπω να φεύγεις 

όμως δεν νιώθω να λείπεις

ούτε θα λείψω και εγώ σε κανένα

Καμιά φορά αναρωτιέμαι 

τώρα που με εγκαταλείπεις

γιατί τα ψέματα μοιάζουν με σένα?

Α.Π.

ΠΑΛΙΑΤΣΟΣ

ΠΑΛΙΑΤΣΟΣ

Και αν δεν είμαι αύριο εδώ , και αν θα φύγω σιωπηλά

 έτσι όπως φεύγουνε τη νύχτα τα πουλιά τα ταξιδιάρικα

θα είναι ο θλιμμένος μου ο παλιάτσος να θυμάται 

να τραγουδάει τα τραγούδια μου τα φάλτσα  , τα κλαψιάρικα

Και την αγάπη εκείνη  που δεν την καταδέχτηκες ποτέ

σε ένα αδέσποτο του δρόμου την έδωσα να την φυλάει

και το έδεσα με όρκους και στον τάφο να το πάρει

αν ποτέ και το ρωτήσουν να μην πει πως σε αγαπάει

Α.Π.