ΔΙΨΑ
Μια θάλασσα που στέγνωσε μέσα στα κύματα της
Μία φωτιά που έσβησε πάνω στα κάρβουνα της
Μία σκιά που αγάπησε το φως που την σκοτώνει
που νίκησε τον φόβο της και δίπλα του ξαπλώνει
Ρολόι το χρόνο που μετρά και εκείνος το σκουριάζει
Παιδί που μες στα όνειρα χάθηκε και γεράζει
Λουλούδι που το έκοψε χέρι που το αγαπούσε
Σαν δάκρυ το χαμόγελο στο μάγουλο κυλούσε
Το ταξιδιάρικο πουλί που στον βορρά κοιτάζει
έχει σπασμένα τα φτερά και όλο αναστενάζει
Της άνοιξης το σύννεφο βροχή δεν κουβαλούσε
και διψασμένος να περνά το παρακολουθούσε
Α.Π.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου