ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

 ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Ονειρευόμουν χρόνια  τη στιγμή που θα ξανασυναντιόμαστε 

Που θα έπεφτα στην αγκαλιά της

 που θα μου χάϊδευε τα μαλλιά 

που θα την ρώταγα για τα νέα της

 Και εγώ είχα τόσο ανάγκη να της πω τα δικά μου

Την φώναξα με το όνομα της και γύρισε και με κοίταξε απορημένη

''Συγνώμη... θύμισέ μου ποιος είσαι''... μου είπε

Εκείνη τη στιγμή άκουσα τις λέξεις να φεύγουν μέσα από από τις σκέψεις μου  όπως φεύγουν τρομαγμένοι και τρέχοντας οι άνθρωποι από ένα σπίτι που έχει πιάσει φωτιά

Τα λόγια που μόλις ξεστόμισα γύρισαν  πίσω στο στόμα βιαστικά προσπαθώντας να κρυφτούν στη σιωπή

Είπα ''συγγνώμη'' και γύρισα και έφυγα γρήγορα

 Είχα την ανάγκη να θυμηθώ ποιος είμαι 

 να θυμηθώ ποιος είμαι γαμώτο ...

 Α.Π.