ΓΙΑ ΣΕΝΑ
κουραστηκαν τα χερια μου να σε κρατανε
τα δακτυλα σου λιγο λιγο μου γλιστρανε
κλαιω και ικετευω στο γκρεμο να μη μου πεσεις
σου δινω τα φτερα μου για να τα φορεσεις
και ας μη ξαναπεταξω πια
φτανει να εισαι εσυ καλα

τους αετους τωρα κοιταζω και ζηλευω
μα τα φτερα μου πισω δε σου τα γυρευω
γιατι γνωριζω σαν τα βγαζεις πως ποναει
και οτι η πληγη που σου αφηνουν δεν περναει
τους ουρανους θα τους ξεχασω
φτανει εσενα να μη χασω

και οταν χαρουμενη με αγαπη με κοιταζεις
και τις φτερουγες σου με χαρι μου τιναζεις
δεν μου χρειαζονται  φτερα για να πεταω
μοναχα χιλια ματια για να σε κοιταω 
ο ουρανος μου εισαι εσυ
οι θαλασσες και ολη η γη
Α.Π.

ΣΑΝΤΕ ΣΚΕΤΟ

στο τζιν μου μεσα πλεον δεν χωραω
και δεν γουσταρω αυτα που φοραω
πινω καπνιζω ομως με πειραζει
και οτι κοροιδευα πια με τρομαζει

δεν το γνωριζω τουτο δω το σωμα
δεν ειμαι εγω μεσα σ'αυτο το πτωμα
εγω εχω φυγει μα και εχω γυρισει
να βρω οτι εχασα και οτι εχω αφησει

περασε ο χρονος με πηρε μαζι του
απο το χερι λες κι'ημουν παιδι του
και ολο το ειναι μου ο χρονος θελει
λες και ο πατερας του ημουν εν τελει

δεν την γνωριζω τουτη δω την πολη
δεν ειναι το δικο μου Αργοστολι
κι ας εχει γεφυρα μα και φαναρι
και στο λιμανι του ας πετουν οι γλαροι

με το μελανι μου πισω γυρναω
και να στο τζιν μου που παλι χωραω
καπνιζω το αφιλτρο σαντε το σκετο
και στιχους γραφω στο αδειο το πακετο
Α.Π.

Η ΣΙΩΠΗ

ακουμπω το κεφαλι στο χερι
και αφηνω να μιλησει η σιωπη
οι κουβεντες μου κρατανε μαχαιρι
και δεν θελω κανεις να κοπει

ας μιλησει η σιωπη
αν εχει κατι να πει

με καπνους το δωματιο γεματο
στο τασακι τσιγαρα αναμενα
πλησιασαμε αποψε τον πατο
με κοιτας με τα ματια κλαμενα

η σιωπη μας πλακωνει
μαζι μα ημαστε μονοι

την σιωπη μου ακουω να μιλαει
η σιωπη σου μου δινει ενα χαδι
οτι ειπαμε πια δεν ποναει
ενα γιναμε και τουτο το βραδυ

σιωπηλα σε φιλαω
και σου λεω σ'αγαπαω
Α.Π.

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

με καποιον θελω να μιλησω αποψε για σενα
που οι σκεψεις μου ολο γυριζουνε στα περασμενα
μα λεξεις δεν μπορω να βρω φτηνες να μη μοιαζουν
γιατι η σιωπη και οι λεξεις ποτέ δεν ταιριαζουν

για σενα λοιπον ετσι απλα ενα τραγουδι θα γραψω
και μεσα στους στιχους βαθια οτι νιωθω θα θαψω

σε ευχαριστω που υπαρχεις ακομα στο αιμα μου
που εισαι η μεγαλη μου αληθεια και το τελειο ψεμα μου
Α.Π.

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΨΕΜΑ

οχι δεν ειμουνα εγω που ηρθα εξω απο το σπιτι
καποιον αλλον θα ειδανε μπορει κανενα αλητη
θα ηταν καποιος που εχασε τον δρομο μες στο βραδι
και αν με μενα εμοιαζε θα φταιει το σκοταδι
περναω απο το δρομο σου στη φεξη και στη χαση
και ασε που το σπιτι σου ποιο ειναι εχω ξεχασει

 ρωτας γιατι κλαιω
μαλλον της νυχτας η δροσια θα'ναι σου λεω
πρεπει να φυγω ειναι αργα σ'αφηνω τωρα
περασε η ωρα

σου λεω οτι ειμαι καλα και ολα δεξιά μου πανε
γιατι οι ανθρώποι ευτυχως μπορουνε και ξεχνανε
τωρα βρηκα το δρομο μου και ειμαι ευτυχισμενος
και κανεις λαθος να μου λες πως μοιαζω λυπημενος
κοιτα εσυ να'σαι καλα και εγω τα καταφερνω
οπως μου ερθει η ζωη ετσι και γω την παιρνω

 ρωτας γιατι κλαιω
μαλλον της νυχτας η δροσια θα'ναι σου λεω
πρεπει να φυγω ειναι αργα σ'αφηνω τωρα
περασε η ωρα


Α.Π.

 ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΚΑΣΕΤΟΦΩΝΟ
μια μπαλαντα μικρη ειναι κουλουριασμενη
σε μια κασετα παλια με ταινια μασημενη
μεσα στο κασετοφωνο σιωπηλη χρονια μενει
διχως πλεον φωνη μοναχή , ξεχασμενη

μια μπαλαντα που καποτε ειχα γραψει για σενα
 και μαζι την ακουγαμε με τα φωτα σβησμενα
στο μικρο κασετοφωνο που μου ειχες χαρισει
ειχε χιλιες φορες η κασετα γυρισει

τωρα το κασετοφωνο σε μια ακρη το εχω
και την κασετα στην θηκη του μονο εγω την  προσεχω
μα την μπαλαντα ακομη την σιγοτραγουδαω
που στους στιχους της λεει πως πολυ σ'αγαπαω

τωρα εχω ηχοσυστημα που c d μονο βαζω
και στο  youtube τα τραγουδια μου που και που ανεβαζω
μα κανενας δεν ξερει την δικια μας μπαλαντα
που για σενα η καρδια μου play θα εχει για παντα
Α.Π

 ΑΝΕΜΕ
ανεμε εσυ που στα ξεροφυλλα φτερα χαριζεις
εσυ που δινεις φωνη στα ερειπια και στα χαλασματα
εσυ που δαιμονας μες στο αδειο σπιτι μου μπαινεις και τριζεις
βγαλε τους φοβους μου μεσα απ' τα ονειρα και απ' τα σκεπασματα

και δωσε μία και  ανοιξε διαπλατο το παραθύρι μου
η καταιγιδα μεσα να μπει οπως θηριο
και ολους τους φοβους να τους σκοτωσει για το χατηρι μου
κι'ας ξεπαγιασω μες στο κρεβατι μου απο το κρυο

ανεμε φιλε σαν το ξεροφυλλο κατω αν πεσω
κανε ενα στροβιλο  ψηλα να παω για μια στιγμουλα
και μη σε νοιασει οτι θα σπασω και θα πονεσω
σωρος θα γινω με τα αλλα φυλλα σε μια ακρουλα
Α.Π.