ΤΣΟΥΡΟΥΝΑ

 ΤΣΟΥΡΟΥΝΑ

 Στην άκρη του βράχου ένα πεύκο χορεύει τον χορό του Ζαλόγγου

στα κλαδιά του  θροΐζει θλιμμένη η  η σιωπή του βουνού και του λόγγου

φορτηγά κατεβαίνουν τη ράχη απ΄ το χωμάτινο τραύμα

στις καρότσες φορτώσαν μαζί με τα μπάζα και της  ύλης το θαύμα

Κομπρεσέρ που τρυπούν  τους αιώνες και γκρεμίζουν την  μνήμη

με πατούσες καμμένες απ' τις φλόγες ξεψυχάει το αγρίμι

η πεταλούδα πετάει μακριά τους μην της κλέψουν το χρώμα

να φυτέψει θέλει ο αέρας τον σπόρο μα δεν βρίσκει πια  χώμα

Στην χρυσή την ακτή του αυγούστου τον ήλιο πολεμάνε οι ομπρέλες

εκεί που άφηνε  αυγά  η χελώνα χαχανίζουν ξαπλωμένες κοπέλες

το χταπόδι φωλιάζει στα σπασμένα τσιμέντα που που τον βράχο σκεπάζουν

εκεί που ζούσαν για χρόνια οι φώκιες να γυρίσουν πια τώρα δειλιαζουν

Εισιτήριο ακριβό και πεντάστερο ξενοδοχείο

τελευταία γουλιά και το πούρο του σβήνει μες στο σταχτοδοχείο

το μπαλκόνι με θέα και στο βάθος ο ορίζοντας  σβήνει

και ζητάει σιωπηλά από τον ήλιο που γέρνει λίγη ελεημοσύνη

Α.Π.