ΣΚΙΕΣ

Οσο να στριψει ενα κλειδι
την ερημια να ανοιξει
τοσο να παρει αποφαση
χρειαστηκε μεγαλη
προτου η νυχτα να γενεί
θηλια που θα τον πνιξει
να κανει φιλο το κενο
και τη σιωπη αγκαλη
Με το κενο πινει κρασι
με τη σιωπη τσιγαρο
και  οσους εχει στο μυαλο
μακριά και αγαπημενοι
και φορτωσε και πεταξε
το αυριο με ενα καρο
και οι φοβοι του σιγουρεψε
πως ητανε δεμενοι
Και μια στιγμη χρειαστηκε
να μπουν μεσα στο δωμα
του κοσμου του ολες οι σκιες
πανω στους ασπρους τοιχους
λες και ευκαιρια εψαχναν
να μπουνε σε  ενα σωμα
και την ψυχη τους να την βρουν
σε ενα χαρτι με στιχους
Α.Π.

ΔΙΣΤΑΓΜΟΙ...

Μπροστα στο χάρτη του που εχει απλωμενο
 μ'οσα εχει μαθει πρακτικά και θεωρία
μεσα σε πελαγο βαθύ κι'ανταριασμένο
 ψαχνει νά'βρει την πιο  καταλληλη  πορεια

Μα μπρος στον χάρτη του ειναι ακομη
και διαβαζει
γιατι δεν ειναι ναυτικος
κι'ολο δισταζει

Κι'ετσι ο αερας και το κυμα αποφασιζει
πως δεν του πρεπει ενα λιμανι μα μιά ξερα
και η φουρτουνα που  βρυχαται και αφριζει
ριχνει στα βραχια και βουλιαζει τη γαλερα

και ενω το κυμα τονε φερνει
και τον παει
αναρωτιεται που εμαθε
να κολυμπαει
Α.Π.

ΔΥΟ ΟΝΕΙΡΑ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ

ηρθε ενα κυμα μες στον υπνο μου το βραδυ
και απανω μου εσπασε,με περασε για βραχο
μα δεν καταλαβε που μ'ειδε ετσι μοναχο
πως μου ειχε μεινει μοναχά ενα πετραδι

 κόκκο τον κόκκο ,τριμμα το τριμμα
ολουθε σκορπισα και χυμα
μες στο βυθου  τον μαυρο πατο
εδω και εκει και παρακατω

ηρθε ενα πελαγο βαθυ στον υπνο μεσα
ειχε πανια,καταρτια,αγκυρες,πυξιδες
ανέμους ουριους,μερες αλκυονιδες
και καπετανισσα μια ωραια πριγκιπεσα

ταξιδι αρχιζει στην νυχτα μεσα
με εγια μολα και εγια λεσα
γυρω ναυαγια που δεν βουλιαζουν
και φοβοι ανικητοι που δεν τρομαζουν
Α.Π.

ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ

Κομματια αφησες να γινουν οσα  εφτιαξες με κοπο
και στα ονειρα σου εριξες θανατικη ποινη
γιατι ειχες ανασφαλεια και εψαχνες τον τροπο
οι φοβοι κι΄οι εφιαλτες σου να βγουν αληθινοι

Για να εχεις  αλλοθι ακλονητο...
 παντος καιρου
για την εικονα του πεπρωμενου σου...
του θλιβερου
για να κρυφτεις πισω απ'την τυχη ,
την γκαντεμια
ωστε  ευθυνη να μην εχεις
ποτε καμιά

Γιατι οι αλλοι παντα φταινε
 και οχι εσυ
και αυτος ο ψευτης ο ντουνιας
που σε μισει
γιατι φοβασαι να νικησεις
μην νικηθεις
κι'οσα φοβασαι μην σ'αφησουν
θα τα αρνηθεις
Α.Π.

ΓΙΟΡΤΗ

Γιορτες και πανηγυρια
ανθρωπινα γεφυρια
ως συνηθως
πλατειες θα στολισουν
οι δρομοι θα γεμισουν
με πληθος
Παλι η σιωπη μου θα νικηθει
και το σωμα της θα ντυθει
γιορτινα
παλι η ψυχη μου θα φοβηθει
και στο σωμα θα βυθισθει
ταπεινα
Ψηλα κοιταω το γλαρο
που χρονια τον φλερταρω
ο τρελος
στο τελος του Γεναρη
μπροστα μου μπουνατσαρει
ο γιαλος
Παλι η ψυχη  βγηκε ,στολιστηκε
στα νερα καθρεφτιστηκε
με ενα φως
 στο αυτι  κατι ψιθυρισε
και στο σκοταδι του γυρισε
ο βυθος
Στο ιδιο μονοπατι
την ιδια αυταπατη
ζητώ
και αληθεια δεν πειραζει
που το ονειρο μου μοιαζει
κουτο
Α.Π.

Η ΓΑΤΑ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ ΚΑΙ Ο ΣΚΥΛΟΣ

σαν εφτασε η ωρα να σαλπαρω
για πληρωμα αποφασισα να παρω
μια γατα,δυο ποντικια και ενα σκυλο
μια αγαπη,μια παρεα και ενα φιλο

και το ομορφο ταξιδι μας αρχιζει
η πλωρη μας τα κυματα τα σκιζει
λιμανια ,γλεντια και ζωη ωραια
ξενυχτια με την πιο ομορφη παρεα

η γατα μου ολο χαδια και αγκαλιες
και τα ποντικια ολο σκανδαλιες
μα ο σκυλος μου που ειναι στο τιμονι
φωναζει καταιγιδα πως ζυγωνει

κανενας σημασια δεν του δινει
ανεμελη σαμπανια η γατα πινει
και εγω με τα ποντικια χαρτοπαιζω
και στις ευθυνες κανω τον Κινεζο

ωσπου η θαλασσα φουσκωνει και θεριευει
το κυμα το καταστρωμα κουρσευει
το σκαφος μες στην μπορα κλυδωνιζει
και με νερα το πλοιο μας γεμιζει

το πληρωμα σε μενα αμεσως τρεχει
να μαθουν η κατασταση πως εχει
τους λεω οτι τετοια καταιγιδα
ποτες μου στη ζωη μου δεν την ειδα

στην θεση του ο καθενας τους φωναζω
με θαρος το πηδαλιο αρπαζω
μα τα ποντικια τα σωσιβια φορανε
μου λεν αντιο και στη θαλασσα πηδανε

γρυλιζει η γατα και τα νυχια της μου βγαζει
πιο φοβερη και απο τη θυελλα μου μοιαζει
αλλα της εταξα μου λεει και βλαστημαει
και μες στη βαρκα που κατεβασε πηδαει

και το καραβι μου ποιος τωρα θα γλυτωσει
ποιος τις ζημιες του θα μπορεσει να διορθωσει
μοναχα ο σκυλος μου απεμεινε στο πλοιο
μες στη φουρτουνα στον αερα και στο κρυο

και τσακισμενοι καταληγουμε σε ξερα
και κει μας βρισκει αγκαλια η αλλη μερα
εγω να τρεμω πληγωμενο σαν κοτσυφι
και το σκυλι μου τις πληγες μου να μου γλυφει
Α.Π.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ
να κραταγα στις χουφτες μου
την τελευταια σταγονα της βροχης
και  ο ανεμοςνα παγωνε
τον τελευταιο ρογχο της ψυχης

στα ματια μου να εκλεινα
απο ενα πεφταστερι τη φωτια
μπροστα μου να ξεψυχαε
το τελευταιο κυμα του νοτια

να ανθιζε στο στρωμα μου
το τελευταιο λουλουδι πριν κοπει
να εμπαινε στους στιχους μου
της τελευταιας νυχτας η σιωπη

 για τελευταια μου φορα
να κλαψω
πριν την αγαπη μου
να τηνε θαψω
στο τελευταιο του χορού
 το βημα
προτουωνα σπασω και σκορπισω
θρυμμα
Α.Π.