Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2020

''ΦΤΑΝΕΙ''

 ''ΦΤΑΝΕΙ''

Ήταν ότι πιο αληθινό είχα ζήσει , αυτό το ταξίδι μέσα στο ψέμα . Στην αρχή ταξίδεψα  σε έναν παρθένο τόπο όπου τον έλουζε ένα ονειρικό γαλάζιο φως  .Όλα έδειχναν τόσο όμορφα ,  οι φόβοι λες και ήταν οι καλύτεροι φίλοι , η ανασφάλεια  γινόταν σιγουριά , η ελπίδα ήταν ένα αστέρι κοντινό που μπορούσα να το αγγίξω , η μοναξιά ήταν απλά μία ευκαιρία για να ονειρευτώ .  Ένας τόπος ιδανικός για τους μοναχικούς ποιητές , που δεν είχαν παρά να διαλέξουν ποια μούσα θα κρατάει το μολύβι τους , σε ποιο τραγούδι θα βάλουν τους χτύπους της καρδιάς τους , σε ποια ψυχή θα ακουμπήσουν το σ'αγαπώ τους . Καθώς το ταξίδι συνεχιζόταν άλλαξαν πολλά . Ήταν μόνο νύχτα ,  το φεγγάρι είχε ένα πράσινο χρώμα ,  τα τραγούδια ήταν μαύρες τρύπες που ρούφαγαν  τις σκέψεις μου  , η προσμονή γινόταν ένα μεγάλο φορτίο που με γονάτιζε , δικαστές  δίκαζαν το κάθε μου συναίσθημα και με καταδίκαζαν ισόβια με  ενοχές .  Φεύγοντας από αυτή την χώρα ταξίδεψα στο απόλυτο κενό . Εκεί μπορούσα να πάρω μαζί μου μόνο  αυτά που δεν είχα και που δεν θα έχω ποτέ . Αυτά έχουν ένα βάρος ασήκωτο . Προσπάθησα γρήγορα να φύγω από κει , μα όποιο δρόμο και να πήρα , όπου και να δοκίμαζα  να πάω μπροστά ή πίσω ,  με σταμάταγε μία ταμπέλα που έγραφε ...ως εδώ πας.... ''φτάνει '' ..... 

Α.Π.

" φτανει "

 Οταν τα εχεις κανει ολα λαθος μην κατηγορεις το λαθος που δεν ηταν σωστο... 

Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2020

ψεύτικα φώτα

 Και όταν θα σβήσει το φως που σε  έλουζε .... Όχι δεν ήτανε δικό σου αυτό το φως .... ήταν το φως που φώτιζε τα όνειρά μου τις νύχτες.... όνειρα που έβλεπα από μικρό παιδί .... Τότε θα μείνει να κοιτάζω την σκληράδα σου , την  φτήνια σου , τα ρηχά σου συναισθήματα ....Δεν μπορεί να τα αγαπάω αυτά... Τότε θα σε έχω ξεπεράσει ... Τότε θα έχω γίνει καλά ...

πιστη


 

Σήμερα σκότωσε μία θεά .Σταμάτησε να την πιστεύει  Δεν την  χρειαζόταν.  Δεν τον άκουσε ποτέ .  Δεν άκουσε ποτέ καμία προσευχή του . Γκρέμισε τους βωμούς της , έσβησε τις δάδες με τις πράσινες φωτιές που φώτιζαν τον ναό της . Μα ήρθε το βράδυ .  Σκοτείνιασε .  Οι αιώνιοι  φόβοι άρχισαν να γρυλίζουν πίσω από τους τοίχους . Και δεν αντέχει μόνος στο σκοτάδι ,  φοβάται , Άρχισε να παρακαλάει για συγχώρεση . Της μίλαγε ...της μίλαγε... Μέχρι που τελικά η θεά, χωρίς ποτέ να έρθει, χωρίς ποτέ να του μιλήσει και να του απαντήσει ,είχε δημιουργηθεί από το πουθενά .Πάλι μόνος του ήταν όμως μπορούσε να ελπίζει ξανά σε εκείνη  .

 Α.Π.






Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2020

ΒΟΤΣΑΛΑ

 ΒΟΤΣΑΛΑ

Η κόκκινη λάσπη κολλάει στις σόλες

 οι μέρες μπροστά μου ξεράθηκαν όλες

τα πεύκα στο δάσος πεσμένα στο χώμα

τα δυό ονόματα σου γλιστράνε από το στόμα 

Μα εσένα

οι θάλασσες όλου του κόσμου

 μακριά μου σε πήρανε φως μου

 πουλί ταξιδιάρικο εσύ

Κρυμμένος 

ο Αύγουστος μες στα μαλλιά σου

 χειμώνα να βγάλει κοντά σου

με εσένα να ρθεί στο νησί

Τα βότσαλα εμπρός μου  με δάκρυ βρεγμένα

θυμάμαι που σε είδα με μάτια κλαμένα

τον δρόμο του λόφου αργά κατεβαίνω

και εγώ σαν τα δέντρα τριγύρω μου  γέρνω

Και απόψε

κοιτάζω το πράσινο αστέρι

που μόνο εκείνο το ξέρει

 το πόσο πολύ σε αγαπώ

Φεγγάρια 

χτενίζουν τα μαύρα μαλλιά σου

τα αστέρια ξαπλώνουν σιμά σου

μα εγώ δεν θα ρθω να στο πω

Α.Π.








Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2020

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ

είναι καιρός που σε έχω χάσει

 μέσα στο ίδιο το κλουβί και ας χρόνια  ζούμε

εσκούριασες και έχεις χαλάσει

μα  αν θέλεις κάθισε κοντά μου να τα πούμε


μέσα στην  κόλαση  ήρθα

 να σε βρω πού είσουν μόνος

που σε  είχε αρπάξει

 να σε πνίξει ο χρόνος

 σου 'χα απλώσει το χέρι 

μα εσύ τό 'χες δαγκώσει

και με πλήγωνες πάντα 

γιατί σε είχαν πληγώσει


 μοναχά τώρα στα μάτια κοίταξέ με

το μολύβι πάρε αν θες και γιάτρεψε με


μες σε αυτό το τραγούδι κάποια έχεις ξεχάσει

επεράσαν τα χρόνια μα δεν  έχει γεράσει

 έχει μπει μες στο κρύο που κυλάει από τους τοίχους

 και για σένα μιλάει μες στους άγραφους στίχους

 μαζί.... που λες...

το ίδιο όνειρο ας μοιραστούμε

 δεν είναι αργά

μες στο  ίδιο ταξίδι να μπούμε 

θα είναι αλλιώς

 αγκαλιά στους βυθούς να πνιγούμε


Α.Π