ΠΝΙΓΜΟΣ
Δεν σε είδα ποτέ σαν μία σανίδα σωτηρίας.
Από την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι ήσουν ένα ναυάγιο στους βυθούς της ψυχής σου.
Ενιωσα την αιώνια μοναξιά σου.
Και ο μόνος τρόπος που βρήκα για να έρθω κοντά σου ήταν να πνιγώ .
Επρεπε να σου πω ψέματα ότι μπορείς να ξαναταξιδέψεις για να σου δώσω ελπίδα.
Μέχρι και έναν χάρτη άνοιξα για να σου δείξω το ταξίδι που αν ήθελες θα κάναμε μαζί.
Ομως εσύ μου είπες ότι οι πνιγμένοι είναι κακιά παρέα και με παρακάλεσες να φύγω .
Α.Π.
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ
και καμία γειτονιά να σε ψάξω
και ας βλέπω των μάγων το αστέρι
και η αλήθεια που παλεύω να γράψω
στάχτη μες στο καμένο μου χέρι
είναι η πόλη κλειστή σαν το στρείδι
που έχει μέσα ένα μαργαριτάρι
να το κλέψω προσπάθησα ήδη
σαν της πλατείας τον φθηνό κατεργάρη
λίγο χρόνο αν πουλούν να αγοράσω
δύο λόγια να σου έλεγα ακόμη
μα έχω αργήσει και δεν θα προφτάσω
να ζητήσω από την αγάπη συγγνώμη
Α.Π.
Σαν να φορέσαμε τη ζωή ανάποδα....
Σαν να ξυπνήσαμε από τη ζωή και να ανοίξαμε τα μάτια στην πραγματικότητα του εφιάλτη μας.......Το μέλλον είναι τόσο άρρωστο που φοβόμαστε να το πλησιάσουμε....
Νύχτωσε...
Τη βγάλαμε και σήμερα......αύριο έχει ο Θεός...
Εχει ο Θεος αρκεί να καταδεχτεί να αφήσει τον παράδεισο του και να έρθει εδώ στην κόλαση μαζί μας...
Ομως είμαι σίγουρος ότι και Εκείνος θα έχει τρομάξει και ίσως πιο πολύ από μας....
Γιατί Εκείνος είναι μόνος του.... εμείς τουλάχιστον έχουμε ο ένας τον άλλον
