ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

Μιά συρμάτινη χώρα

με ένα άνυδρο μπόι

το αύριο της το δείχνει

 σκουριασμένο ρολόι

Παρελθόν σκοτωμένο 

με πηγμένο το αίμα

η αλήθεια με αγκάθια 

και αφέντης το ψέμα

Στου Θεού το γαλάζιο

στο λευκό του ασβέστη

σαν ζητιάνοι γυρνάμε 

φουκαράδες και ρέστοι

Ξεπουλήθηκε η προίκα 

και η κόρη χρωστάει

το κορμί να πουλήσει 

την τιμή συζητάει

Την σημαία βαστάνε 

όσοι την ξεφτιλίζουν

τραγουδάνε τον ύμνο

 μόνο αυτοί που  γρυλλίζουν

Και η δικιά μου η πατρίδα 

που είναι η γη η δικιά τους

δεν χωρά τα παιδιά μας

 μοναχά τα παιδιά τους

Α.Π

 

ΑΣΩΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

 ΑΣΩΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Πάλι μες στον στίχο μου  , και σε μίαν άλλη σκέψη 

το άσωτο μου το όνειρο θέλει να επιστρέψει

το  έκλεισα στο  ''ουδέποτε ''πριν με καταφέρει

και μετά   εσφράγισα με το βουλοκέρι

Με ποια μάνα το έκανα και με ποιάν εταίρα

πως το αξίζει ο διάβολος να έχει μία μητέρα

πως μπορεί η κόλαση να έχει αγάπη τόση

γιατί πρώτα με ανέστησε για να με σκοτώσει

Μόνο να το ρώταγα θα ήθελα αν μπορούσα

αν με θυμάται άραγε η κυρά μου , η μούσα

αν ποτέ κατάλαβε πόσα  της χρωστάω

και πως συχνά την σκέφτομαι και την αποζητάω

Α.Π.

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ

Θα μπορούσα όμως να ήμουν γυμνασμένος

και να ήμουν ποθητός και στα εξήντα

θα μπορούσα με την Άννα να ήμουν ταίρι 

αν δεν είχε ερωτευτεί  τότε  την Φρίντα

Θα μπορούσα τα μαλλιά μου να είχα βάψει

 και να έμοιαζα του Alain  Delon λιγάκι

θα μπορούσα να μουν χρόνια παντρεμένος

 να είχα ένα γιο και ένα κοριτσάκι

Θα μπορούσε η δίαιτα να' χε πετύχει

και να φόραγα στενό levi's σχισμένο

θα μπορούσα να είχα πάρει άλλον σκύλο

να με λύνει που με έχουνε δεμένο

Θα μπορούσε να είχα γράψει ένα τραγούδι 

που να το χει ολη  η Ελλάδα τραγουδήσει

για να μάθαινε η μούσα μου ότι υπάρχω 

να την γλένταγα χωρίς να με γνωρίσει

Θα μπορούσε να την είχαν διορίσει 

σε άλλον τόπο και σε άλλη περιφέρεια

θα μπορούσε ο διαιτητής να το είχε λήξει

πριν να βάλω το αυτογκόλ στα χασομέρια

Θα μπορούσα ίσως κάτι να αλλάξω

και τους κύκλους μου ευθείες να τους κάνω

μα φοβάμαι πως σαν ψάρι μες στην γυάλα

 θα γυρίζω γύρω-γύρω , κάτω - πάνω

Α.Π.

 

ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΣΩ

 

 ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΣΩ

και η βροχή επιστρέφει στο σύννεφο

και ο καπνός στο τσιγάρο γυρίζει

και το κύμα απ' τον άνεμο λύνεται 

και το αλάτι από τον βράχο σκουπίζει

το σκουλήκι στο χώμα που σέρνεται 

τα φτερά του να κόψει δαγκώνει

και το φύλλο  το άμοιρο που έπεσε 

στο κλαδί του ξανά σκαρφαλώνει

το λουλούδι γυρίζει στον σπόρο του

και η φωτιά στο σπιρτόκουτο πίσω

και εγώ επιστρέφω στα μάτια μου 

πριν σε δούνε και πριν σε αγαπήσω

Α.Π.

 Ο ένας βάφει τις μάντρες και τα δέντρα του κήπου του με ασβέστη ....ο άλλος ετοιμάζει το επόμενο πυραυλικό του χτύπημα ... μα πώς είναι δυνατόν να μην τον νοιάζει τον στρατηγο που θα λερώσει τον ασβέστη με αιμα.... δεν ξέρει πόσο άσχημο θέαμα είναι να τρέχει αίμα πάνω στον άσπρο ασβεστη ? ...

 Αν ήθελα να τα έχω όλα θα αρχιζα να τα μαζεύω λίγο-λίγο... όμως το λίγο δεν το αντέχω

ΣΤΟΝ ΓΙΟ

ΣΤΟΝ ΓΙΟ

Άνοιξης στείρας παιδί αγέννητο ο γιος μου

θα του χαρίσω όλο το βιός μου

τα άγραφά μου τα τραγούδια 

τα αστόλιστα μου τα λουλούδια

 τα άλλοθι για τα άδικα μου

τις σκέψεις και τα μυστικά μου

της μούσας μου το άγιο μολύβι

που το λατρεύω και ας με θλίβει

και την αγάπη που με σώζει 

που άρχισε να μου  εφαρμόζει

πινέλα και λευκούς καμβάδες

χειμώνες με λαμπρές λιακάδες

Για να έχει κάτι

 την πιο ωραία οφθαλμαπάτη

πως στάζει απ ' το ταβάνι χρώμα

κι'έχει ο ουρανός όνειρα ακόμα

Α.Π.