Ποτέ δεν θα μάθω ποια μορφή θα είχε η μούσα μου αν δεν σε είχα γνωρίσει 

 

Η καλύτερη μου η εκδοχή

σαν καινούργιο είναι παιχνίδι

που πριν καν το αποκτήσω

να το σπάσω θέλω ήδη

Να το σπάσω , να το φτιάξω 

και ποτέ να μην το αλλάξω

Α.Π.

ΧΑΡΑΞΙΑ

 

Σβήσαν τα φώτα των Χριστουγέννων

 και της πρωτοχρονιάς

έχει φεγγάρι , γλυκιά η νύχτα 

έφυγε ο χιονιάς

θαλασσοπούλια γυρνούν στο νότο 

σε μία γραμμή αράδα

κύμα λουσμένο από χρυσάφι

 κάτω από την φεγγαράδα

Στην παραλία ένα ζευγάρι 

πιασμένο χέρι χέρι

 μία φλόγα σκίζει στα δυό το βράδυ

 από ένα πεφταστέρι

Κάτω από την λεύκα σε ένα παγκάκι

 μία σκιά καπνίζει

την χαραγμένη καρδιά στο ξύλο 

από ώρα ψηλαφίζει

Πρώτη του χρόνου πριν κάποια χρόνια

 χαράξαν την καρδούλα

μα το ξεχάσαν και η χαραξιά τους 

έμεινε μοναχούλα

Α.Π.

 

Πόσο με άλλαξες χρόνε που αλλάζεις

με έκανες φίλο σου ,  εσύ ο εχθρός μου

και όταν σταμάτησες να με δικάζεις

έγινες σύντροφος και άνθρωπός μου

Τι κι αν με γέμισες με εκκρεμότητες 

και με σκοτούρες και με αδιέξοδα

μου ταξινόμησες προτεραιότητες

και ζω ξοδεύοντας και όχι ανέξοδα

Μου έμαθες πόσο η ζωή κοστίζει 

και τι πληρώνεις για να την έχεις

πως για να μάθεις πόσο αξίζει

πρέπει στο κόστος της να συμμετέχεις

Χρόνε στις μέρες σου μέσα μεγάλωσα

 η κόμη άσπρισε , γυαλιά εφόρεσα

μα όμως το όνειρο το τρύπιο μπάλωσα

και σε αγάπησα και με συγχώρεσα

Χρόνε που φεύγεις καλό ταξίδι

 το 25 έρχεται ήδη

καλή αποκοπή χρόνια πολλά

Α,Π,

 

Σαν ακροβάτης πάνω στο χαμόγελό σου

να ισορροπήσω στο σκοινί της διάθεση σου 

μην ατυχήσω και γινώ ο περίγελος σου

καθώς ρισκάρω για να βρω την πρόθεσή σου

 ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Χριστούγεννα.... 

σε ένα τραπέζι τόσες θέσεις κενές

οι ευχές οι άνιωθες και λέξεις φθηνές

κελιά αβάσταχτα οι σφιχτές αγκαλιές

Χριστούγεννα...

φιλιά στο μάγουλο και χρόνια πολλά

το δέντρο στην γωνιά που φεγγοβολά

και η μοναξιά σαν την  βροχή να κυλά

στην προσευχή 

και στην ευχή

Χριστούγεννα.... 

μα όσοι λείπουν είναι μόνο εδώ

αχ και να ερχόσουν λίγο για να σε δω

το όνειρο μου να μην είναι ορφανό

Χριστούγεννα ...

να γεννηθώ Χριστέ μου θέλω και εγώ

που έχω γεράσει δεν μου είναι αρκετό

πού Με αγαπάς να σε αγαπήσω και εγώ

Α.Π.

ΞΕΝΟΙ

 

εμείς οι δύο είμαστε ξένοι 

από άλλη πόλη , άλλο μέρος και άλλη γη

εγώ ποτάμι ξερό από πάντα

και εσύ για άλλον ποταμό είσαι η πηγή

εσύ ένα δέντρο μέσα στο δάσος 

που στα κλαδιά του φύλλα πράσινα  θροΐζουν

και εγώ στις πέτρες μία ακόμη πέτρα 

που γύρω-γύρω χίλια φίδια  κροταλίζουν

εσύ ο Απρίλης , εσύ και ο Μάης 

και του Μαΐστρου το αγαπημένο κύμα

εγώ ο Δεκέμβρης και ο Γενάρης

και της βροχής είμαι το άγραφο το ποίημα

εγώ ο κανένας και εσύ μία ξένη 

δεν σε αγαπάω και δεν με έχεις αγαπήσει

όμως μου λείπεις και εγώ σου λείπω

που χωριστά έχουμε πάλι ναυαγήσει

Α.Π.