Πέθανα πριν να γεννηθώ
για αυτό δεν πρόλαβα να ζήσω
και τώρα πες μου πως να αναστηθώ
που άργησα να σε γνωρίσω
ΣΑΝ
Σαν γάτα στο σοκάκι
που ένα σκυλί την τρέχει
σαν άλογο στο σκάκι
που ίσιο δρόμο δεν έχει
Σαν φύλλο που ανεμίζει
σε ένα κλαδί που σπάει
τίποτε δεν ορίζει
που είναι και που πάει
Έτσι μοιάζει το κύμα
που σιωπηλά χαϊδεύω
με ένα ακόμα ποίημα
τις σκέψεις μου γητεύω
Σαν τον κρυφό μου πόθο
που δεν τον ξεστομίζω
όσα μέσα μου νιώθω
και απόψε τα κοιμίζω
Α.Π.
ΑΔΙΑΦΟΡΑ
Μην μου πατήσεις ετούτο το δάκρυ
μην μου σκουπίσεις ποτέ την ματιά σου
έχω μια ανάσα σε τούτην την άκρη
προσάναμμα στην καινούργια φωτιά σου
Μέσα στις φλέβες που τρέχουν οι μέρες
μπήκαν δαιμόνια για να με σκοτώσουν
και από μένα αγοράζουν τις σφαίρες
μα εκείνα σκότωσαν αυτό που φοβόσουν
Να μην πιστέψεις το καινούργιο μου ψέμα
μην το διαβάσεις το καινούργιο μου ποίημα
με έχω κρύψει σε ένα αδιάφορο βλέμμα
και να με βρούνε , άδικο θα ΄ναι και κρίμα
Δεν κάνω κύκλους πια , δεν ζω μες στο βάζο
δρόμος ευθεία δίχως στάσεις και τέρμα
απ' το καπέλο πια κουνέλια δεν βγάζω
και τα τραγούδια μου γεράσαν τα έρμα
Πόσο με κούρασε αυτό το ταξίδι
που δεν ξεκίνησε και δεν θα τελειώσει
το ηχόχρωμα σου που το ξέχασα ήδη
μέσα στη σκέψεις μου κερί που θα λιώσει
Α.Π
ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Μα ποιος μοιράζει τους καημούς ? με πιο κριτήριο ?
σε άλλον κληρώνει την γιορτή , σε άλλον μαρτύριο
ποιος είναι εκείνος που τα χρόνια μας τα μέτρησε
και αυτά που βρήκε παραπάνω πίσω απαίτησε
Ποιος είναι εκείνος που την μοίρα μας υπέγραψε
και με μιά γόμα τις χαρές μας τις εξέγραψε
μα ποιος διαλέγει τα εμπόδια στον δρόμο μας
και τους δαιμόνους που θα βάλει μέσ' στον τρόμο μας
Ένα τηλέφωνο που χτύπησε και μάτωσε
ένας βοριάς που την γαλήνη αναστάτωσε
μια προσευχή την αυταπάτη να αγοράσει
πως είναι μπόρα που όπως ήρθε θα περάσει
Α.Π.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Να επιστρέψω στον εαυτό μου όσο έχω καιρό
να ζω σαν ξένος και σαν λαθραίος άλλο δεν το μπορώ
σε άλλου σώμα , σε άλλου μάτια και σε αλλουνού μυαλά
μπήκε η ζωή μου και από τότε ψεύτικα που κυλά
Έλα μαζί μου στον γυρισμό μου , την χάρη σου ζητώ
να σου γνωρίσω τον ξεχασμένο , τον άλλο μου εαυτό
σαν δυο σταγόνες που έχουν πέσει από άλλον ουρανό
σαν δύο ποτάμια ,το ένα κυλάει και το άλλο αδειανό
Πως σε αγαπάω θέλω να μάθει , εσύ να του το πεις
μα αν τον φοβίσεις και σου ραγίσει , κοίτα να μην κοπείς
να δεις στο τέλος που θα μου μοιάζει όταν θα τον κοιτάς
και ίσως μια μέρα θα σου αρέσει και θα τον αγαπάς
Α.Π.
Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ
Σε μία κουταλιά νερό
πάλι πνιγήκαμε
και οι λογαριασμοί ξανά
που δεν μας βγήκανε
συμφωνήσαμε πως πάλι
διαφωνούμε
και απορούμε...
Αφού η κατάσταση είναι
εναντίον μας
πριν να σκίσουμε στα δύο
τον πλησίον μας
και πριν κρύψουμε μαχαίρια
στα φιλιά μας
άει καλλιά μας
Μα πριν δούμε τα χαμόγελα
που σβήνουνε
το αστείο να γελάσουμε
ας γίνουμε
θα είσαι η τάξη στο σχολείο
που δεν πέρασα
τι κι αν γέρασα
Είμαι δύσκολος και είσαι
δυσκολότερη
μα ήσουν πάντα η επιθυμία μου
η απώτερη
οι καρδιές μας δύο παιδιά
που όλο μαλώνουνε
μα φιλιώνουνε
Τις κουβέντες τις πολλές
για απόψε άφησε
μία μπόρα ήταν που μόνο
λίγο κράτησε
κοίτα πάλι που ξαπλώνει
στο κρεβάτι μας
η αγάπη μας
Α.Π.
ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ
Οι φίλοι και οι αγαπημένοι
θα έρθουν να αποχαιρετήσουν
και όπως πέφτει η αυλαία
ίσως κάποιοι να θρηνήσουν
Μα εσύ δεν θα είσαι εδώ
ένα αντίο να σου πω
Πίσω από τις φυλλωσιές
θα είμαι να κρυφοκοιτάζω
και στα σύννεφα μονάχος
σαν τον λύκο θα ουρλιάζω
Που εσύ δεν θα είσαι εδώ
ένα αντίο να σου πω
Τα λουλούδια θα σκορπίσω
όταν όλοι θα έχουν φύγει
και απ' το χώμα θα ξεθάψω
ότι μου έχει απομείνει
για να έρθω να σε βρω
ένα αντίο να σου πω
Α.Π.