Η ΣΑΥΡΑ
εχω μια αυρα
που μοιαζει σαυρα
πανω στον τοιχο
δεν βγαζω ηχο
μα σε κοιταζω
και σε τρομαζω
πρασινη τυχη
να μη σου τυχει
ασσο και δυο
φευγω αντιο

εχω μια αυρα
που μοιαζει σαυρα
σε εχω παγωσει
και αναστατωσει
ντρεπομαι τοσο
θα με εξοντωσω
μακρια θα παω
κι ας σ'αγαπαω

εχεις μια αυρα
φωτια και λαυρα
που ολα τα λιωνει
και μενεις μονη
τοσο ωραια
μα εχεις παρεα
μια σαυρα μονο
και τονους πονο
Α.Π.


 

ΜΠΛΕ
γιοματα ηταν τα ματια σου με ουρανο
με πελαγο ηλιοφωτο και γαλανο
μα ηρθε συννεφο βαρυ με καταιγιδες
και σου αφησε τις μπορες του στις φλεφαριδες

γιοματη η καρδουλα σου με καλοκαιρια
στο σωμα σου του Αύγουστου τα μεσημερια
μα ηρθε ο χειμωνας ο βαρυς , κρυο και χιονια
και της αγαπης φυγανε τα χελιδονια

τα ονειρα σου εφταναν μεχρι τ΄αστερια
και του παραδεισου κλειδια ειχες στα χερια
μα εσυ που ησουν ετοιμη για το ταξιδι
πριν βγεις απο την πορτα σου γυρισες ηδη

μα ομως μπλε τα ματια σου ειναι ακομα
της θαλασσας και του ουρανου εχεις το χρωμα
κοιτα τους γλαρους που πετουν στο ακρογιαλι
εκει εξω ειναι ο Αυγουστος και ερχεται παλι
Α.Π.












 

ΤΟ ΤΑΒΑΝΙ

 στο ταβανι κρεμασμενη
μια τηλεοραση αναμενη
εσυ μεσα απ το κρεβατι
την κοιτας με το'να ματι

ετσι οπως λαγοκοιμασαι
για μια στιγμη διερωτάσαι
τι γυρευει στο ταβανι
ενα φως σαν πυροφανι

μα το φως ειναι εκεινη
αχ πως εχει ομορφυνει
λαμπερη σαν ενα αστερι
μα αλλουνου κρατα το χερι

στην τηλεοραση φωναζουν
και οι φωνες τους σε τρομαζουν
λενε πως ειπαν στις ειδησεις
πως ποτε δεν θα γυρισεις

μα γυρνας απο την αλλη
με αγκαλια το προσκεφαλι
και τα φωτα ολα σβηνουν
και οι εφιαλτες σε αφηνουν
Α.Π.














 

Η ΠΤΩΣΗ

Η ΠΤΩΣΗ
ποσο χρονο να θελει απ το δεντρο στο χωμα
ενα φυλλο ξερο για να πεσει?
μα εγω το κοιτώ λες για παντα στον αερα να ηταν!!!
υπερηφανο αετο που στο πεταγμα εχουν σκοτωσει,
μα δεν το΄δα ποτέ εκει ψηλα,
μοναχά το΄χω δει στην στερνη του την πτωση

ποσο χρονο να θελει ενα αστερι την νυχτα να σκισει
πριν χαθει απ τα μάτια της φωτιας του η γραμμη?
μα εγω το κοιτώ λες αιώνια η στιγμη αυτη κραταει
που εχει ο ουρανος πυρακτώσει
μα δεν το΄δα ποτέ εκει ψηλα,
μοναχά το΄χω δει στην στερνη του την πτωση

ποσο χρονο να θελει η ματιά σου που πανω μου πεφτει
να μου πει οτι ηδη εχεις φυγει?
μα εγω σε κοιτω διχως λεξη να αρθρωνω
να μη δεις οτι εχω ματωσει
που δε με ειδες ποτε εκει ψηλα
μοναχα με εχεις δει στην στερνη μου τη πτωση
Α.Π.
 

ΟΙ ΓΡΙΛΙΕΣ
τα Χριστουγεννα  πανω στο τζαμι σταγονες βροχης
τα φωτακια του δεντρου γυαλιζουν στο δακρυ της νυχτας
 η σιωπη μου παρηγορει την φωνη μου ...δεν θα σε ακουσουν, της λεει, αυτοι που δεν μπορουν να ακουσουν εμενα...δεν χωρας στην γιορτη τους και το χαδι τους δεν χωρα στην θλιψη σου.
μην κοιτας τους καθεφτες τους..δεν θα δεις εσενα εκει..αυτους θα δεις ..βιτρινες και πελατες εχουν γινει ενα...κοιτα απο τις γριλιες  ..απο κει τα βλεπεις ολα χωρις να σε κοιτανε αυτοι που δεν σε βλεπουν...και να ξερεις πως ολοι τρεμουν τις γριλιες ..και δεν θα τολμησουν ποτε να δουν ποιος ειναι απο πισω...
Α.Π.

ΕΝΑ ΚΑΚΟ ΟΝΕΙΡΟ

 εχει ο αερας γεμισει ρωγμες και  κομματια θα σπασει
η καταιγιδα θεριό που βρυχαται προτου να ξεσπασει
εχουνε ριξει τα τειχη και βαζουν τον δουρειο ιππο
μετραει αναποδα ο χρονος και ουρλιαζει στον καθε του χτυπο

οτι χειρογραφα εχει ο προφητης στις φλογες τα καιει
και σκαβει στους βραχους λαγουμι τρυπωνει και κλαιει
οι αγγέλοι πετουν σε κοπαδια ψηλα και να φυγουν γυρευουν
σε μια κιβωτο βαζουν οτι μπορουν και το φυγαδευουν

την κολαση εχουν σφραγισει και κανενα να μπει δεν αφηνουν
τα αστερια απ το φοβο χλωμιαζουν και τα φωτα τους σβηνουν
κανεις δεν θα δει και θα ζησει μετα για  να πει τι συνεβει
και αλιμονο σε οποιον σημεια διαβαζει και το μελλον μαντευει
Α.Π.











 

ΦΩΤΙΑ ΜΟΥ

φωτια μου ολα τα'καψες χωρις να ζεσταθουμε
και στον χειμωνα τον βαρυ ξενα ρουχα φορουμε
ξενο ειναι το σκεπασμα που αποψε με σκεπαζει
ξενο και τουτο το κορμι που διπλα μου πλαγιαζει

φωτια μου γινε ονειρο αποψε να με καψεις
και ελα μεσα στα ματια μου αν θες και συ να κλαψεις
κι αμα δεν ητανε γραφτο μαζι για να καουμε
ερχοσουνε τις νυχτες μου στα ονειρα να βρεθουμε

φωτια μου την αγαπη μου προσαναμα φυλαω
και οπου σταχτες αφησες να αναψεις τις φυσαω
κι ας λιωσω σαν χιονανθρωπος οταν θα σ'αντικρισω
χωρις να δειξω πως πονω μην κλαψω και σε σβησω
Α.Π.