Θυμάμαι όταν ημουν παιδί που εφτιαχνα πύργους με τραπουλόχαρτα .... όταν τέλειωνα την κατασκευή με το δάχτυλο μου τους έσπρωχνα να δω αν θα γκρεμιστούν ....πάντα γκρεμιζόταν.... και τώρα που μεγάλωσα πολύ το ίδιο κάνω.... ότι και να χτίζω το σπρώχνω να δω αν θα γκρεμιστει.... πάντα γκρεμίζετε ....

 επιτυχία έχει η γιορτή  σου οταν η θλίψη σου δεν νιώθει να πνίγεται μέσα στη χαρά.... αντίθετα περνάει καλά

 Ευτυχία μετά τα 60 είναι να μοιάζεις με εκείνον που ονειρευόσουν να γίνεις στα 60 σου όταν ήσουν μικρός

 τα όριά σου ορίζονται από το ανεκπλήρωτο

 

Αυτό που εχασες δεν το έχασες όταν είδες ότι δεν το έχεις .... όταν νόμιζες ότι το έχεις το έχασες...

 Πέρα δώθε , πάνω κάτω  , κάνει βόλτα  στις μέρες του και εκείνη κάνει βόλτα πάνω στις μέρες της χωρίς καμία πιθανότητα να συναντηθούν .... βόλτα  χωρίς χαρά

ΑΙΩΝΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

 ΑΙΩΝΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

Σε αγκαλιάζω και ακουμπώ στο λαιμό σου τα χείλη μου

μες σε μία αγκαλιά πως χωράει η ερωμένη η μάνα και η φίλη μου ?

με κλεισμένα τα ματια , κολλημένο στο αυτί σου το στόμα μου

καθώς γέρνεις σε μένα και τυλίγεσαι  γύρω από το σώμα μου 

Πόσα χρόνια  στριμώξαν τις μέρες τους μέσα σε αυτήν  τη στιγμούλα?

 και ποιοι ήλιοι που σβήσαν , είχαν κρύψει το φως τους σε μία φλόγα μικρή , τοσοδούλα?

Το φθινόπωρο πέφτει στο σώμα μου σαν την βροχη

πεφταστέρι η ζωή μας , μα αιωνία η στιγμή για να κάνω μία ευχή

αν ο χρόνος τελειώσει , η κλεψύδρα αν αδειάσει σε λίγο

να είσαι εκεί , να σου πω ένα αντίο στερνό πριν να φύγω

Α.Π.

ανασαίνω τους φόβους σου