ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΞΕΧΑΣΕΙ

 ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΞΕΧΑΣΕΙ

Θα χεις ξεχάσει πια ...

Και η ξετσίπωτη ματιά του δεν θα σε γαργαλάει ...

δεν θα κρατάς όλο το απόγευμα τα ψίχουλα στο χέρι ...

δεν θα είσαι πίσω από το τζάμι  και εκείνος  να τα λαχταράει...

Πόση γεννήθηκε σιωπή σε τόσο θορυβώδη μέρη .

Θα χεις ξεχάσει πια ...

Μα στα σχοινιά του μπαλκονιού η απουσία κρεμασμένη

στην άδεια εικόνα ο θλιβερός το βλέμμα στρέφει από συνήθεια

που συνήθισε να ζει με τόση μοναξιά κρυμμένη

που έχτισε ένα όνειρο μέσα στα παραμύθια

Θα έχεις ξεχάσει πια

Και εκείνος δεν θυμάται τι χρώμα είχε το φως στα χείλη σου όταν γελούσαν

και δεν ξυπνάει τώρα με τις σκέψεις που για χρόνια τον ξυπνούσαν

σαν να μην έζησε ποτέ κείνο τον θάνατο και εκείνη την ανάσταση της νιότης

λες και ο χειμώνας και η άνοιξη χωρέσαν σε δυό ανάσες ,της τελευταίας και της πρώτης

Α.Π.