Του είπε με στοργή και δείχνοντας ότι τον νοιαζόταν.... 

''Φίλε έχεις κατάθλιψη ,  πρόσεχε''....

 Μετά χτύπησε το τηλέφωνο του και δείχνοντας ότι βιάζεται του είπε ότι πρέπει να φύγει ...τον χαιρέτησε και έφυγε

Τον είδε  μετά από καιρό... αυτός έπινε μόνος του και εκείνος πέρασε από το καφενείο να δει κάποιο γνωστό του

 Του είπε με στοργή δείχνοντας ότι τον νοιαζόταν ...

 ''Μην πίνεις ποτέ μόνος σου φίλε μου '' ...

.Όμως δεν κάθησε  να πιει κάτι μαζί του...

Έκανε ένα χαιρετισμό με το χέρι του και έφυγε μαζί με τον φίλο του ...

 Από τότε δεν τον ξαναείδε

ΦΥΓΑΣ

 

ΦΥΓΑΣ

γύρω οι δαίμονες χορεύουν

αγκαλιά με τους φόβους τους 

νικημένοι εραστές 

με γερμένους τους ώμους τους

το ρολόι στον τοίχο

 κουβαλάει την ώρα

λες και του έδειξε ο χρόνος 

να μη δείχνει το ''τώρα''

είναι η μέρα μεγάλη 

και ποτέ δεν τελειώνει

βρήκε μέσα μου νύχτα 

και έρχεται και ξαπλώνει

μαύρη τρύπα η οθόνη 

που ρουφάει τη σκέψη

να με πάρει από μένα 

και να με φυγαδεψει

Α.Π.

 

 Πήγαινε όπως κάθε μέρα στην δουλειά... αυτή τη φορά θα έπρεπε να αφήσει το παιδί στον παιδικό σταθμό ... βυθισμένος στη ρουτίνα του Ποιος ξέρει πόσο καιρό κάνει το ίδιο και το ίδιο , ξέχασε να σταματήσει στον σταθμό πνιγμένος στις σκέψεις του και στο άγχος της καθημερινότητας ..δεν προσπαθώ να τον δικαιολογήσω , είναι αδικαιολόγητος ....όμως η ρουτίνα και το άγχος σκοτώνει... αυτή τη φορά σκότωσε ένα παιδάκι που δεν έφταιγε σε τίποτα.... ένας ηλεκτρονικός απάνθρωπος κόσμος που λίγο-λίγο μας πνίγει χωρίς να το καταλαβαίνουμε Νομίζουμε όλοι ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να μας συμβεί.... είμαι σίγουρος ότι και αυτός αυτό νόμιζε πριν του συμβεί

 Όποιοι πιστεύουν ότι οι εκλογές μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα ...είναι σαν να πιστεύουν ότι αν αλλάξουν το όνομά τους, θα πεθάνει μία μέρα κάποιος άλλος αντί για εκείνους...

-Όταν θα έρθει η στιγμή που οι αναμνήσεις θα επισκιάζουν το παρόν και το μέλλον , τότε θα μοιάζεις με ένα δέντρο που περιμένει πως τα ξερά φύλλα του που είναι πεσμένα στις ρίζες του θα ξαναγυρίσουν στα άδεια κλαδιά του...

ΠΕΦΤΑΣΤΕΡΙ

ΣΑΝ  ΠΕΦΤΑΣΤΕΡΙ

είναι και εκείνα τα τραγούδια

 που δεν γεννήθηκαν

λες και ήταν όνειρα που πριν ξυπνήσουν

 αποκοιμήθηκαν

κουκίδες άμμου εκατομμύρια

  στην παραλία

και εγώ γυρεύω να βρω εσένα 

αυτήν την μία

πόσο σε αγάπησα κανείς δεν έμαθε

 κανείς δεν ξέρει

μέσα μου έλαμψες,  μέσα μου κάηκες 

σαν πεφταστέρι

έγινες στίχος έγινες χρώμα

  και ύστερα σιώπησες

ηθελα τόσα να σου απαντήσω

 μα δεν με ρώτησες

τα χελιδόνια πίσω  γυρίσανε 

και με θυμούνται

με είδανε μόνο μου χωρίς εσένανε

 και με λυπούνται

ετούτη η άνοιξη ένα χειμώνα 

κρατάει απ' το χέρι

δεν με θυμάται δεν με γνωρίζει

 και δεν με ξέρει

Α.Π.

ΝΙΩΘΩ

 

ΝΙΩΘΩ

Αποξηραμένα αισθήματα και φωτιές σβησμένες

νικημένοι πόθοι με λευκή σημαία

 μυστικά  ασύλητα και ντροπές κρυμμένες

ερειπωμένη ενέργεια ,  διατηρητέα

Κουρασμένη θύελλα που βαριά ανασαίνει

όνειρο απολίθωμα σε μυαλό μουσείο

το σκυλί το χάτσικο που όλο περιμένει

φόβοι που κρυφτήκανε σε ανοιχτό βιβλίο

Μα όσο οι νότες σαν  μεθυσμένες σφήκες θα χορεύουν μες της νυχτιάς τον κήπο

και όσο οι σκέψεις  θα μαζεύουν σαν τα μυρμήγκια  την τροφή για το καλύτερο μου ποίημα

ώσπου η σταγόνα της ζωής μου να στεγνώσει , θα φροντίσω από όσα νιώθω να μην λείπω

γιατί ίσως κάτι  να έχουν ακόμα να μου δώσουν και να το χάσω θα ναι κρίμα

Α.Π.