Ανέβηκες πάνω στο μαγικό σου ψέμα

απ' το βορρά στο νότο όσο η ανάσα που σου λείπει

τις αναμνήσεις κύκλωσες στον χάρτη του μυαλού σου

να πλύνεις με γαλάζιο απ' τα μάτια σου τη λύπη

 Και αν μπορούσα να τα αλλάξω όλα εκείνο που δεν θα άλλαζα ήταν να ζήσω τις στιγμές που υπέφερα επειδή δεν σε είχα .... Ίσως ήταν οι καλύτερες στιγμές μου ....

 Η κακιά μέρα ψάχνει να σε βρει ....την καλή μέρα πρέπει να ψάξεις να την βρεις ...

 αν επικεντρωθούμε στην πρώτη σκέψη που κάνουμε το πρωί και στην τελευταία που κάνουμε πριν κοιμηθούμε , θα μπορούσαμε να καταλάβουμε τι είναι αυτό που μας σώζει και τι είναι αυτό μας σκοτώνει ...

ΘΟΡΥΒΟ

 ΘΟΡΥΒΟ

και εσείς που πήρατε το πλοίο απ' το λιμάνι σας 

και ταξιδέψατε τον κόσμο γύρω-γύρω

και εγώ που τίναξα την μέρα απ' τη σκέψη μου

και ετοιμάζομαι σιγά-σιγά να γείρω

και εσείς που στρώσατε τραπέζι για τους φίλους σας

και που χαράματα θα πάτε στο κρεβάτι

και εμέ που  λύθηκαν απόψε οι διαβόλοι μου

και δεν με αφήνουνε στιγμή να κλείσω μάτι 

να μη μιλάει σιωπή τρόπο να βρούμε

μιά λύση ο θόρυβος και ας κουφαθούμε

να μη μιλάει η σιωπή  πάση θυσία

 ξέρει την αφορμή και την αιτία

και εσείς που απόψε σαββατόβραδο χορεύετε

και εσείς που λιώνετε από αγάπη στο παγκάκι

και εγώ πού αναζητώ στους στίχους μου τη μούσα μου

που την αγάπησα από μικρό παιδάκι

να μη μιλάει η σιωπή με την αλήθεια της

γιατί η αλήθεια έχει κάτι που φοβίζει

μιλάμε ατέλειωτα το ψέμα να πιστέψουμε

ενώ ένας ίσκιος τα μαχαίρια του ακονίζει 

να μη μιλάει σιωπή τρόπο να βρούμε

μιά λύση ο θόρυβος και ας κουφαθούμε

να μη μιλάει η σιωπή πάση θυσία

ξέρει την αφορμή και την αιτία

Α.Π.

 

ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ

 

ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ

να μπορούσα , να μπορούσες , να μπορούσαμε 

μες στο ίδιο παραμύθι να χωρούσαμε

δυό κλόουν που γελούσανε θλιμμένοι

με μία άνοιξη στην τσέπη τους κρυμμένη

μες στα κύματα να πλέναμε τα χρόνια μας 

με το Ιόνιο απλωμένο στα σεντόνια μας

μία αμμουδιά γεμάτη ίχνη από τα νιάτα μας

και ο Μαΐστρος να  ξεστρώνει τα κρεβάτια μας

να μπορούσες , να μπορούσα , να μπορούσαμε

 μες στον ίδιο τον καμβά να  σεργιανούσαμε

να σε έβαφα με χρώματα απ' το δείλι

να σου  άπλωνα χαμόγελα στα χείλη

να μου έβαζες στα μάτια λίγο ουρανό

να γεμίσει με γαλάζιο τούτο το κενό

ότι μας πλήγωσε να σκέπαζες με χρώμα

και να μου' σβηνες το σε αγαπώ απ' το στόμα

Α.Π.

 Με το που ρίχνω λοιπόν το ψηφοδέλτιο στην κάλπη γυρίζω με σοβαρό ύφος στην εφορευτική επιτροπή και τους λέω ...

''μετάνιωσα,  μπορώ να το πάρω πίσω και να ξαναψηφίσω ? ... 

Αλλοι με κοίταξαν βλέποντας έναν χαζό άλλοι έβαλαν γέλια νομίζοντας ότι κάνω χιούμορ ...

 Μόνο ένας μεγαλύτερος από μένα που στεκόταν στην ουρά μου λέει ... 

 ''  Βλέπεις το μέλλον αλλά  μοιάζει τόσο πολύ με το παρελθόν που δεν βοηθάει ....ότι και να κάνεις το λάθος θα είναι πάντα ένα βήμα μπροστά  ''