ΑΝΟΙΞΗ
Το ηλιοβασίλεμα στού ορίζοντα τα πλάτη
πληγή κρυμμένη και βαθιά που στάζει αίμα
ένα παράπονο δειλά τρέχει απ' το μάτι
για να κρυφτεί βιαστικά πίσω απ' το ψέμα
Δεν ντράπηκε η άνοιξη και έχει ανθίσει
σαν ξεδιάντροπα κορίτσια οι μαργαρίτες
το αστείο που έχει με το γέλιο σου χωρίσει
και οι φίλοι που όλο παζαρεύουν σαν μεσίτες
Βάλε της άνοιξης τα χρώματα στην σκέψη
βάψε το γέλιο σου που έχει ξεθωριάσει
σαν χελιδόνι στην φωλιά του να επιστρέψει
και άστο μέσα στην ματιά σου να κουρνιάσει
Α,Π,
ΙΣΩΣ
ίσως να ήμουν καπετάνιος σε μία θάλασσα βαθιά
ίσως να ήμουνα στρατιώτης με ασπίδα και σπαθιά
ίσως να ήμουνα μοντέλο με ομορφιά και γοητεία
ίσως να ήμουνα ένας λούστρος σε μία κοσμική πλατεία
ίσως να ήμουνα μαέστρος σε διάσημη ορχήστρα
ίσως να ήμουνα ρεμπέτης με μουστάκι και χωρίστρα
ίσως να ήμουν οικοδόμος με μυστρί και με σκερπάνι
ίσως να ήμουνα αγρότης με γκασμά και δικριάνι
ίσως να ήμουν ένας κλόουν ίσως να ήμουνα ακροβάτης
ίσως να ήμουν καραγκιόζης ίσως να ήμουν χατζιαβάτης
ίσως να ήμουν ταβερνιάρης ίσως να ήμουν σερβιτόρος
ίσως να ήμουν ξενοδόχος ίσως να ήμουν αχθοφόρος
ίσως να ήμουνα εγώ ίσως να ήμουν κάποιος άλλος
ίσως να ήμουνα μικρούλης ίσως να ήμουνα μεγάλος
ίσως να ήμουν ζωντανός ίσως να ήμουν πεθαμένος
όμως πάντα σε αγαπούσα και είμαι ακόμα ερωτευμένος
Α,Π,
ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ
Τα άγρια θεριά που γέννησαν η δόξα και το χρήμα
είναι αυτά που σε έπνιξαν μες του αιγαίου το κύμα
αυτά είναι που σε σκότωσαν μέσα στην λαμαρίνα
αυτά είναι που σε κάψανε έναν ίούλη μήνα
Είναι αυτά που έδιωξαν το μέλλον απ' την χώρα
αυτά είναι που σου μάτωσαν το αύριο και το τώρα
τα λυσσασμένα τα θεριά που ξεδιψούν με αίμα
που έχουν για δόντια κοφτερά τον φόβο και το ψέμα
Είναι αυτά που σε άφησαν σε ράντζο να πεθάνεις
που αν δεν είσαι πλούσιος δεν νοιάζονται να γιάνεις
αυτά που καταρράκωσαν την δωρεάν παιδεία
και που νομιμοποίησαν ρεμούλα και ληστεία
Αυτά σε κοροϊδεύουνε , αυτά σε λοιδορούνε
όμως γιατί αδιαφόρησες τόσο εύκολα μπορούνε
γιατί ποτέ δεν μίλαγες την πάρτη σου κοιτούσες
όπως και εγώ , έτσι και εσύ , για όλα αδιαφορούσες
για όλα αυτά και άλλα πολλά ,και για όσα μας χρωστάμε
στο δρόμο να είσαι δίπλα μου μαζί να περπατάμε
κι αν τίποτε να αλλάξουμε στο τέλος δεν μπορέσουμε
έστω θα προσπαθήσουμε και ίσως μας συγχωρέσουμε
Α,Π,
ΕΓΩΙΣΜΟΣ
Ότι αφήνεις στο τέλος και εκείνο σε αφήνει
Όταν ματώνει η αγάπη έχουν πάντα και οι δυό την ευθύνη
Και εσύ που θέλεις μακριά μου να πας
γρήγορα ξέχασες πως με αγαπάς
Και εγώ που θέλω να φύγω μακριά σου
προτού στεγνώσω από τα φιλιά σου
Έγώ που βρήκα λιμάνι σε σένα
και εσύ που βρήκες ταξίδι σε μένα
Πρέπει να κάνουμε κάτι επειγόντως
και χρόνος υπάρχει ακόμη
μα είναι ο άνιωθος εγωισμός που μας κλείνει το στόμα
να μην πει το ''συγγνώμη''
Μα αφού και εγώ σ αγαπώ
μα αφού και εσύ με αγαπάς
και εγώ θα μείνω εδώ
και πουθενά δεν θα πας
Α.Π.
ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ
Μέχρι η άνοιξη να 'ρθει , στον ορίζοντα θα έχω το βλέμμα
στο μικρό χελιδόνι μήπως ρθεί με του ήλιου το γέρμα
και όπως στάζουν τα σύννεφα με αίμα
θα αγκαλιάσω το πιο όμορφο ψέμα
τελευταίο χορό με το κύμα
μες στο πιο όμορφο ποίημα...
Έχει τόσο ουρανό εκεί πάνω
έχω τόσο γαλάζιο στην σκέψη
μα μου τέλειωσε ο χρόνος
και η στιγμή δεν μπορεί να επιστρέψει...
Μία μονάχα σελίδα μου μένει
που δεν έχει ούτε λέξη γραμμένη
και έχει μιά άνω τελεία μονάχα
λες και θα ερχόσουν ποτέ
τον επίλογο να έγραφες τάχα
Α.Π.
ΕΠΙΛΟΓΗ
Πότε είσαι κύμα του Αυγούστου στο Ιόνιο
πότε στην κόλαση φωτιά είσαι και δαιμόνιο
πότε δροσιά είσαι που κυλάς πάνω στο σώμα μου
και πότε υγρή είσαι μοναξιά πάνω στο στρώμα μου
Πότε είσαι όμορφο ταξίδι Κυριακάτικο
πότε είσαι όνειρο ληγμένο και μπαγιάτικο
πότε κλειδί είσαι τον παράδεισο που ανοίγει
πότε θηλιά είσαι μες στις σκέψεις που με πνίγει
Πότε είσαι όλα όσα θέλω και όσα έχω
πότε είσαι βάσανο που δύσκολα το αντέχω
μα εγώ θα διάλεγα αν και άλλη είχα ευκαιρία
μαζί στον ήλιο σου και στην κακοκαιρία
Α.Π.
ΠΛΑΣΤΙΚΟ
Χρόνια που περάσαν , μέρες που έχουν φύγει
μιας αράχνης ο ιστός
που με τυλίγει
Πάντα το ίδιο ψέμα , πάντα η ίδια ελπίδα
πάντα τα ίδια λόγια
και ίδια η παγίδα
Οι παλιοί μου φόβοι, έχουν πια γεράσει
ο καινούργιος κόσμος
με έχει ξεπεράσει
Οι αφορμές οι ίδιες , ίδιες οι αιτίες
πλαστικές ιδέες
φρούδες προσδοκίες
Πίσω από κοστούμια , πίσω από γραβάτες
στο αίμα η εξουσία
και οι Χατζιαβάτες
Κράτα μου το χέρι , άλλο εδώ δεν μένω
τελευταία στάση
τελευταίο τρένο
Ας τα πάρει όλα , των κλεφτών η φάρα
που με έχουνε νικήσει
δεν δίνω ούτε δεκάρα
Μόνο να έχω εσένα , κοίτα με στα μάτια
όσο ο κόσμος μου
θα γίνεται κομμάτια
Α΄Π,
