έσβησα τόσες προσευχές , μην νιώσω προδομένος 

 τάισα και ένα αδέσποτο για να μην είμαι ξένος

 

Μα η ελπίδα την κλοπή την επιτρέπει

να μπεις στο όνειρο λαθραία σε προτρέπει

στον παράδεισο νομίζεις είσαι ήδη 

με την Εύα , με το μήλο , με το φίδι

Α.Π.

ΑΓΚΑΛΙΑ

ΑΓΚΑΛΙΑ

Με πήρε αγκαλιά η αγάπη 

και μου είπε ότι της χρωστάω 

και όταν της είπα πως δεν έχω 

μου είπε να μην αγαπάω

Με πήρε αγκαλιά η μούσα

 και μου είπε να την ζωγραφήσω

 μα χάθηκα μέσα στο χρώμα

 και πίσω πια δεν θα γυρίσω

Με πήραν αγκαλιά οι μέρες 

μου ζήτησαν να τις μετρήσω

μα ήταν λίγες , τόσο λίγες 

αυτές που μπόρεσα να ζήσω

Με πήρε αγκαλιά το ψέμα

 και μου είπε πως δεν θα πεθάνω 

και την ζωή μου που πεθαίνει 

δεν ξέρω πια τι να την κάνω

Α.Π.

 

Και αν ήταν κάποτε να γίνει

είμαι φωτιά που τώρα σβήνει

αλλού το κύμα με έχει πνίξει 

και αλλού το μνήμα μου έχω ανοίξει

Δεν ήταν ο καιρός μαζί μου

αλλού εγώ και αλλού η ζωή μου

τα νιάτα μου λες και ήταν ξένα

ξέστρωτα και αναμαλλιασμένα

ΚΟΜΜΕΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ

 ΚΟΜΜΕΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ

Είναι που ο θάνατος ζητάει τη ζωή να την ζήσεις

γιατί τροφή του είναι όλα όσα ξωπίσω θα αφήσεις

να ακουμπήσει την σκουριά και την σαπίλα του ψάχνει

όπως αφήνει στον ιστό της τα κουφάρια η αράχνη

Είναι που ο θάνατος ζητάει πρώτα να σε γεννήσουν

και αδέσποτο μες στους φόβους μονάχο να σε αφήσουν

στα κολασμένα ρολόγια ανάποδα που μετράνε

να βλέπεις ώρα την ώρα τις μέρες σου να περνάνε

Είναι που ο θάνατος να σπείρεις την γενιά σου ζητάει

γιατί ο καθένας μας σε εκείνον πάντα κάτι χρωστάει

στου άπειρου τα τεφτέρια κανένας δεν ξεχρεώνει

ότι φυτρώνει και  ανθίζει στο θάνατό θα πληρώνει

Σαν το λουλούδι μες στο βάζο που είναι ακόμα ανθισμένο

και το ποτίζεις ενώ ξέρεις ότι πως είναι πια πεθαμένο

σαν την αγάπη που γερνάει μες στο παλιό το τραγούδι 

μοιάζει η ζωή μας να είναι ένα κομμένο λουλούδι

Α.Π

ΚΡΥΦΤΟ

 ΚΡΥΦΤΟ

ίσως μπερδεύτηκα 

 για άλλη σε πέρασα

ίσως φοβήθηκα που ζάρωσα και γέρασα

ίσως πλανήθηκα 

τον δρόμο μου έχασα

κανείς δεν με ήξερε και εγώ ποιος ήμουν ξέχασα

ίσως στο βλέμμα σου

 που πάνω μου έπεσε

η υπερηφάνεια μου προδόθηκε και ξέπεσε

ίσως σε αγάπησα

 ίσως να σ αγαπώ

όμως τα λόγια μου πεθάναν και πώς να στο πω

έχω ένα μυστικό 

που δεν ξέρει κρυφτό

για αυτό τις μάσκες μου φοράω για να σου κρυφτώ

Α.Π.

 Συννεφάκι πες μου τώρα πού να σαι

στο γαλάζιο ,σαν αφράτο βαμβάκι

στο ταξίδι πες μου αν με θυμάσαι

πού διψάω ας νοιαζόσουν λιγάκι

Μαϊστράλι σε ποιο κύμα παφλάζεις

ποιο κοχύλι στη δροσιά σου ανοίγεις

σε ποια ακτή σβήνεις και αναστενάζεις

σε ποια δίχτυα την αγάπη τυλίγεις

Πετονιά στα άγρια βράχια κομμένη

το αγκίστρι στο νερό πέρα δώθε

η καρδιά μου στο αγκίστρι δεμένη

ακριβέ μου και τον νιάτων μου πόθε

Α.Π