ΤΟ ΦΩΣ

 ΤΟ ΦΩΣ

Πες μου ... πες μου...  την αγάπη , την αληθινή αγάπη πώς θα την δω  ; πώς θα την διακρίνω ; ρώτησέ το κορίτσι την γριά μάντισσα  που κοίταζε την κρυστάλλινη μπάλα...

 Άκου κοπέλα μου , της είπε , όταν θα την δεις θα την ξεχωρίσεις γιατί  θα  την φωτίζει το πιο όμορφο φως ...

 Αυτό  σκεφτόταν το κορίτσι καθώς φόραγε τα ρούχα της που τα μάζευε ένα-ένα από το πάτωμα , κοιταζοντας τον γυμνό άντρα στο κρεβάτι που κοιμόταν βαθιά...

Είχαν περάσει ένα υπέροχο βράδυ  με χορό  με κεφι , με πολύ ποτό...   Ναι  !!! Πρώτο τραπέζι πίστα  όλο το βράδυ... πόσο περήφανη ένιωθε... Και εκεί κατάλαβε ότι αυτός θα ήταν ο άντρας  που της είχε πει η γριά μάντισσα... 

Γιατί σε μία στιγμή πάνω στο ακριβό κρυστάλλινο ποτήρι του , που ήταν γεμάτο με ένα από τα πιο διάσημα  whiskey ,  αντανάκλασε το φως από τους προβολείς του μπαρ  , με το φως να διαχέεται τόσο μα τόσο όμορφα !! Σίγουρα η μάντισσα για αυτό το φως θα μιλούσε

 Έκλεισε την πόρτα σιγά-σιγά για να μην τον ξυπνήσει , βγήκε  έξω... ήταν σκοτάδι ακόμη ...

Περπάτησε στο στενό σοκάκι και έφτασε στη μικρή  πλατεία  για να καθίσει στο παγκάκι και να περιμένει το πρώτο λεωφορείο .

Όσο περίμενε παρατηρούσε το νεαρό παιδί με το  ονειροπόλο βλέμμα  ,  στην ηλικία της θα ήταν , που καθόταν στο πεζούλι απέναντι,   και έγραφε κάτω από το φως του φεγγαριού κάτι  πάνω στο πακέτο από τα τσιγάρα του ...

 Παρατηρούσε   εντυπωσιασμένη, που λες και το φεγγάρι όλο είχε  τρυπώσει  μες στο στυλό BIC του παιδιού και το έκανε   το αγόρι να μοιάζει σαν να κρατάει ένα μαγικό ραβδί...

Α.Π,

το σινεμα

 ΤΟ ΣΙΝΕΜΑ

... Ήταν εκεί και απόψε όπως κάθε βράδυ..Μόνος μες στο έρημο σινεμά με τις εκατοντάδες άδειες σκονισμένες καρέκλες ... Περιμένοντας με αγωνία και ανυπομονησία την αγαπημένη του σκηνή ,  εκεί που η πρωταγωνίστρια θα γυρίσει προς την πλατεία και θα του γνέψει  να πάει προς το μέρος της...  Δεν ξέρει ποια δύναμη τον έσπρωξε απόψε να πάει ...ξεκίνησε με αργά βήματα τα οποία άρχισαν να γίνονται όλο και πιο γρήγορα ... Σκαρφάλωσε βιαστικά και αδέξια στο πλατό και άνοιξε την αγκαλιά του ...  Μα μόλις άγγιξε το πανί της οθόνης    εκείνο πάγωσε  , πέτρωσε και θρυμματίστηκε σε χίλια δύο κομμάτια ...  Έπεσε νικημένος και προδομένος στα γόνατα και έβαλε τα τις παλάμες του στο στο πρόσωπο...  Όχι πως δεν το ήξερε από την αρχή όμως δεν ήθελε  αποδεχτεί τον θάνατο της στερνής του  αυταπάτης , την οριστική απώλεια της , δεν ήξερε να ζήσει χωρίς αυταπάτες...  Γύρισε αργά στην θέση του και έμεινε για ώρες να κοιτάζει το θρυμματισμένο σκοτεινό πανί στην σκηνή ...  Όταν κάποια στιγμή κοίταξε γύρω του συνειδητοποίησε πως δεν ήταν πια στο σινεμά ,  πώς ήταν καθισμένος σε ένα βράχο και μπροστά του η Θάλασσά , μαύρη και ήσυχη χωρίς ούτε καν τους αιωνιους παφλασμους της ...  Ένα πεφταστέρι έσκισε τη νύχτα φωτίζοντας την για λίγα δευτερόλεπτα  , το τοίταξε αδιάφορα  ... Δεν έκανε καμιά ευχή 

Α.Π.  

( ...  ''ότι να ναι ΄΄ που λέει και μία φίλη μου συγγραφέας  από την Κρήτη )

κυνηγι

 ΚΥΝΗΓΙ

υπάρχουν οι πεινασμένοι και άγριοι κυνηγοί...

 αυτοί το θύμα τους θα το σκίσουν ,θα το διαμελίσουν σε πολλά κομμάτια και θα το φάνε ... δεν θα αφήσουν τίποτα από αυτό... και όταν χορτάσουν απλά θα σκοτώνουν από ευχαρίστηση ,όσα θύματα περισσότερα μπορούν

 υπάρχουν και οι χορτάτοι κυνηγοί... αυτοί θα βάλσαμώσουν το  θύμα  θα το τοποθετήσουν στην πανάκριβη ξύλινη λουστραρισμένη βάση  και θα το κρεμάσουν , άλλο ένα τρόπαιο , πάνω από το τζάκι για να το επιδεικνύουν,γιομάτοι περηφάνια στους άλλους κυνηγούς 

υπάρχουν και αυτοί που μισούν το κυνήγι ...που προσπαθούν να αποτρέψουν  το θύμα να βρεί και να φάει το δόλωμα που ενεργοποιεί την δαγκάνα της παγίδας του κυνηγού  ... και ρίχνουν λίγα ψίχουλα  από το ξερό ψωμάκι που τους περισσεύει στα ξέφωτα του δάσους  προσπαθώντας να τα   τα κάνουν να μην είναι σε απόγνωση από την πείνα  ... όμως σχεδόν πάντα τα θύματα αγνοούν τα φτωχά ψίχουλα και βρίσκουν και  δαγκώνουν το κρέας του δολώματος...

Α.Π.

στο κατω κατω....

 Στο κατω κατω και το ηλιοβασιλεμα το λατρευω ρε φιλε..και ας με κανει πολλες φορες να ποναω μεχρι δακρυων...και ας ξερω οτι δεν θα κυλησω ποτε χρωμα μες στα χρωματα του...και ας πρεπει να περιμενω οσο χρειαστει μεχρι να το ξαναδω...γιατι ειναι παντα τοσο ομορφο..και τοσο ιδιο και τοσο διαφορετικο

1Γιωτου Μαν

ΑΝ

ΑΝ

Αν είχα όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα προσπαθούσα να σε αγοράσω , μα θα προσπαθούσα χωρίς ποτέ να το μάθεις ότι είμαι πλούσιος ,να κάνω όλους τους ανθρώπους γύρω σου εκατομμυριούχους και ευτυχισμένους , μήπως έτσι με δεις, τον φτωχό ζητιάνο της αγάπης σου, και με ξεχωρίσεις από το πλήθος . Θα μου πουν πολλοί ότι θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω τα πλούτη μου ώστε να λάμπω εγώ πιο πολύ από τους άλλους όπως λάμπει ο ήλιος ανάμεσα στα σύννεφα και έτσι να ξεχωρίσω και να με δεις . Όμως ξέρω πως όλοι προσπαθούν να φτιάξουν τη ζωή τους κάτω από τον ήλιο, αλλά ερωτεύονται κάτω από το φεγγάρι.

Α.Π

θελω να μη σε θελω

 ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΗ ΘΕΛΩ

δεν με νοιάζει που σε θέλω... δεν σε θέλω

που για μένα δεν σε νοιάζει... δεν με νοιάζει

 είμαι ο μάγος που κρατάει ένα καπέλο

και από μέσα ότι ψέμα θέλει βγάζει

 πώς για σένανε δεκάρα εγώ δεν δίνω

 όρκο παίρνω στο τσιγάρο μου που πίνω

και αν ζηλεύω που κοιμάσαι τώρα με άλλον

που μου θύμισες μιαν άλλη  θα ' ναι μάλλον

δεν με νοιάζει που δεν σε έχω ...πάω πάσο

 έτσι δεν φοβάμαι μήπως και σε χάσω

 στον χυλό έχω καεί για αυτό κοιτάω

 μέχρι και το γιαουρτάκι να φυσάω

και αν σου γράφω που και που κάποια στιχάκια

που μου αρέσει είναι να λέω ψεματάκια

 και αν δεν μπορώ να μην  σε σκέφτομαι καθόλου

το μυαλό μου είναι που πάει κατά διαόλου

Α.Π.

μελαχρινο

ΜΕΛΑΧΡΙΝΟ 

 η λογική μου με κοιτά  με απέχθεια στο  βλέμμα

 και θέλω τόσο ο θλιβερός να βγω μέσα απ'το  ψέμα

μελαχρινό μου όνειρο άσε με να ξυπνήσω

να μπω μες στις αλήθειες μου  και να σε λησμονήσω

εκεί έξω από τον παράδεισο λαθραία θα σε κοιτάζω

 πως δεν θα σε χαρώ ποτέ το ξέρω και τρομάζω

 και ετούτη η ζήλια που τρυπά το κάθε κύτταρο μου 

 αχ και ας πεθάνει το πρωί μαζί με το όνειρό μου

ζηλεύω τον που σε αγαπά και τον που σε αγγίζει

που με στα μπράτσα του τα δυό άγρια σε πελαγίζει

 τα χέρια που ξεχτένισαν τα μακριά μαλλιά σου

 και τις φωτιές που έσβησες   με τα υγρά φιλία σου

ζηλεύω κάθε χάδι του που σε αναστενάζει

 και κάθε ψέμα που έχει πει για να σε ξελογιάζει

μελαχρινάκι μου μικρό  δεν θα στο ομολογήσω

πώς την φωτιά που μου άναψες ποτέ μου δεν θα σβήσω

Α.Π.