μην κατηγορείς το κύμα που σου γκρέμισε το παλάτι πού έχτισες στην άμμο..τον εαυτό σου να κατηγορήσεις που διάλεξες την άμμο για να φτιάξεις το παλάτι σου..
h.wood

Αν μου λειπεις??? Ναι αλλα οχι εσυ αλλα αυτο που νομιζα πως εισαι..h.wood

Τα μεγαλυτερα λαθη τα εκανα προσπαθωντας να κανω το σωστο

Αν μου λε
ιπεις??? Ναι αλλα οχι εσυ αλλα αυτο που νομιζα πως εισαι..h.wood

ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΟ ΕΛ ΠΑΣΟ

Μονομαχία στο Ελ Πάσο
εγώ που έμεινα στον άσσο
και εσύ που με έχεις κάνει Τούρκο
και οι δυό χωμένοι μες' στο βούρκο
πιο γρήγορα ποιος θα τραβήξει
ποιος στην καρδιά πρώτος θα ρίξει
μονομαχία με πιστόλι
ποιος μες' τα λόγια έχει βόλι
ποιος μες στα δόντια έχει φαρμάκι
ποιος θα σφαχτεί με το βαμβάκι
ποιος έχει μες΄ στα μάτια φίδια
ποιος μες στα νύχια έχει λεπίδια

Ποιος έπεσε πρώτος στο χώμα
ποιος αγαπάει τόσο ακόμα
ποιος το πιστόλι δεν τραβάει
ποιος τον φονιά του συγχωράει
Α.Π.

Ο ΚΥΡΙΟΣ ''ΟKAY''

δύσκολα τού' βγαζες μιά λέξη από το στόμα
κι'άμα τον ζόριζες σου έλεγε ''όλα okay''
πάνω στο δέρμα του η αλμύρα να τον καίει
και μάτια πάντα που κοιτάζουνε στο χώμα

συχνά τον άκουγαν τα κύματα να βρίζει
και λυσσασμένο τον Θεό να καταριέται
πάνω στα βράχια να σφαδάζει και να σειέται
και ύστερα μ' αόρατους εχθρούς να καυγαδίζει

πως  εταξίδευε για χρόνια έχω μάθει
ηλεκτρολόγος ήταν λένε σε βαπόρι
είχε γυναίκα, ένα γιο και μία κόρη
μα σε ναυάγιο η οικογένεια του εχάθει

να τον ακούσεις να μιλάει ήταν σπάνιο
μα μου αφηγήθηκε ένα βράδυ μιά ιστορία 
''κι αν είσαι'' μου είπε ''μες στο στόμα καρχαρία
απ' το Θεό ποτέ να μη ζητήσεις δάνειο''

μου είπε'' μία μέρα σε μία θύελλα μεγάλη
που ήταν οι ναύτες μες στο φόβο και στο κλάμα
απελπισμένος  στο Θεό έκανα τάμα
και του ζητούσα στην στεριά σώο να με βγάλει''

''Θεέ μου βοήθα με το κύμα μη με πάρει
και ότι έχω πιο ακριβό θα σου χαρίσω
και αντί για μένα αυτό στο κύμα θα βυθίσω
να να μην πνιγώ όμως κάνε μου τη χάρη''

''πέρασαν μήνες και το τάμα είχα ξεχάσει
μα στο Θεό όμως να χρωστάς φίλε δεν κάνει
το πήρε Μόνος του το τάμα μάνι μάνι
και ότι  αγαπούσα στήν ζωή έχω πιά χάσει''

Α.Π.

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ

εκεί πού  σκίστηκαν τα χρόνια σε κομμάτια
έχουν παγώσει
ακίνητες στον χρόνο οι στιγμές
έχουν στοιχειώσει
μετέωρη η ζωή σε αναμονή μες στο άδειο σπίτι
το θύμα , που έχει πάρει αγκαλιά άπνοο τον θύτη

όλη η απόγνωση που είχε στα μάτια της, πάνω στη σκόνη
βγήκε από τον πίνακα και από τα χρώματα και έμεινε μόνη

εκεί που έσμιξαν δύο νύχτες που τον ήλιο
είχαν σκοτώσει
εκεί που οι άνθρώποι φοβισμένοι τον Ιούδα
είχαν προδώσει
τον τάφο τον ασύλητο κοιτάζει με άδειο βλέμμα
στα αλήθεια !!! πόση αλήθεια είχε μέσα κείνο το ψέμα !!!

με την απόγνωση που έχει στα μάτια του τήνε κοιτάει
μπαίνει στον πίνακα και μες  στα χρώματα και την φιλάει

Α.Π.

 1142

Κράτα το ρε μάγκα και φύσα το μη σβήσει
για δεν έχω γόπα άλλη να φουμάρω
μην κοιτάς σαν ούφο δεν έχει χασίσι
και να κάνω τράκα φίλε δεν γουστάρω

Μες στο μαγαζί δεν θέλουν ντουμάνι
και με το τσιγάρο νά' μπω δεν με αφήνουν
γιατί κινητά έχουν οι ρουφιάνοι
και στον τετραψήφιο στην στιγμή σε δίνουν

Κράτα το ρε μάγκα δύο λεπτά θα κάνω
λίγο να κοιτάξω για ένα φιλαράκι
κράτα το μην πέσω πάνω σε ρουφιάνο
και μου τηνε πέσουν οι χωροφυλάκοι

Μάγκα στην στενή όλοι τους καπνίζουν
γιατί οι ρουφιάνοι είναι όλοι έξω
και επειδή τα παίρνω όταν  με σκοτίζουν
κράτα το τσιγάρο φίλε μου μην μπλέξω
Α.Π.

ΑΠΟ ΑΓΚΑΘΙ ΣΕ ΚΛΩΝΟ

 σαν χνάρια πάνω στην σκόνη , ξεθυμασμένες οι μέρες
σαν θέατρο ερειπωμένο οι νύχτες, χωρίς κοινό καί πρεμιέρες
φάλτσο τραγούδι  η ζωή  με ένα  ακόρντο,χωρίς  ρεφρέν καί εκπλήξεις
ωσάν βιβλίο που λείπουν τα γράμματα και τα σημεία της στίξης

είναι που λείπεις εσυ από τις μέρες μου , και που σε θέλω ακόμη
είναι που πριν την αυλαία να ρίξεις , δεν μου είχες πει μία συγνώμη
είναι που γράφω τραγούδια για σένα , που εσύ ποτέ δεν θα ακούσεις
και ας μην είμαι παιδί από τζάκι , και της καθαρευουσης

και εγώ που κοίταζα πάντα ψηλά, λες και στη γη δεν πατούσα
και ενώ πνιγόμουνα μες στους βυθούς πίστευα ότι πετούσα
νόμιζα δίπλα μου πως φτερουγίζεις ,σε πέρασα για αγγελούδι
μα ήσουν και εσύ μες στο βάζο ξερό και μαραμένο λουλούδι

 και εάν μετανιώνω για κάτι είναι μόνο που τα φτερά μου έχω κλείσει
χίλιες φορές και ας πνιγόμουν μου φτάνει, πως μία φορά θα είχα ζήσει
και ας μην ήσουν και εσύ αγγελούδι, δίπλα μου ας πέταγες μόνο
σε ένα ταξίδι από αγκάθι σε αγκάθι, και από κλώνο σε κλώνο
Α.Π.

ΝΥΧΤΕΡΙ

μες στις  σκοτεινές μου σκέψεις μία αστραπή έχει παγώσει
λες και η κόμπρα που γητεύω στο μυαλό με έχει δαγκώσει
το μουγκό μου το τραγούδι και οι άγραφοι μου στίχοι
έχουν μπει μες στη σιωπή μου που την γδέρνω με το νύχι

η μετέωρη ζωή μου πάνω από το σώμα μου
ο χειμώνας πού αδειάζει όλος μες στο δώμα μου
οι σβησμένες μου οι μέρες σαν κεριά στο μανουάλι
και ας σε ψάχνω δεν σε βρίσκω μέσα στην  πηχτή αιθάλη

τις πιο δυνατές κραυγές μου τις ρουφάει μία μαύρη τρύπα
και το φως που είχα βάψει όλα αυτά που δεν σου είπα
θα έχεις δει που μες στα μάτια δεν ανάβει ούτε ένα αστέρι
πώς να με βρει όποιος με ψάξει μες στο μαύρο μου νυχτέρι

σκουριασμένο το ρολόι και σταμάτησαν οι δείκτες
και τον χρόνο μου μετράνε μέσα στα σκοτάδια  οι νύχτες
το πιο όμορφο τραγούδι μου ούτε απόψε το έχω γράψει
και την πιο ζεστή φωτιά μου ούτε απόψε έχω ανάψει

Α.Π.