ΣΚΙΕΣ

Κοίτα πως μοιάζει τούτη δω η σκιά με σένα
στο κάθε σκίρτημα του αέρα πως αλλάζει
πότε στην άκρη του γκρεμού χορεύει
με  μάτια  δεμένα
πότε στους τοίχους πάνω ορθώνει σαν θεριό
....και με τρομάζει...

Κοίτα πως μοιάζει τούτη δω η σκιά με σένα
λες και είναι μία από τις σκιές
 πού στην ψυχή μου μέσα χρόνια ζούνε
αυτές που ψάξανε να βρούμε ένα σώμα
 μα δεν βρήκανε κανένα
σκιές που γέννησαν οι στίχοι
 όταν τα στόματα δεν είχαν τι να πούνε

πόσο σου μοιάζει η σκιά πού μες στα τάστα μου χορεύει
και στα σύρματα
θαλασσοπούλι λες και έγινε που λεύτερο πετά
μέσα στης θάλασσας τα πλάτη και στα κύματα
 πόσο σου μοιάζει η σκιά πού στο μελάνι είναι χυμένη
πάνω σε τούτη  πού τσαλάκωσα  ,σελίδα
Πόσο μου μοιάζει η σκιά που μες στο λιγοστό το φως
στυλό δεν ξέρεις αν κρατάει, ή λεπίδα

Α.Π

ΤΑΞΙΔΙ

τα κύματα τυλίγω σε μία κόλλα χαρτί
κυκλώνω με μολύβι το μικρό το νησί
στις λέξεις μέσα βάζω σύννεφα και ουρανό
και ένα πανί ανεβάζω πρώτα στο μεσιανό

η κάφτρα τού τσιγάρου φάρος που αναβοσβήνει
μές στις μουτζούρες παίζει χαρωπά ένα δελφίνι
το κύμα ανεμίζει και μου βρέχει  τα χείλη
με κόκκινο στυλό με αίμα γεμίζω το δείλι

σειρήνες τραγουδάνε το wish you were here
το δάχτυλο βυζαινω  να ρουφήξω το πύαρ
σε τούτο το ταξίδι δεν θα πάρω κανένα
και αν είσαι στην Ιθάκη δεν θα πάρω ούτε εμένα

κενό φορτίου πλοίο πού δεν του ΄βαλα έρμα
μονάχα της ζωής μου τα άδεια τα όνειρα τα έρμα
και οι στίχοι του αν  θυμίζουν ξεχασμένα ναυάγια
είναι γιατί έτσι μοιάζουν τα σπουδαία και τα Άγια

καράβι ταξιδεύει στο παλιό το τετράδιο
κανείς μές στις καμπίνες το κατάστρωμα άδειο
μονάχα ένας γλάρος γέρος το γυροφέρνει
και ανησυχεί ο καημένος που το βλέπει να γέρνει

Α.Π.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

πευκόφυτο δάσος, πουρνάρια , τζιτζίκια
πιο κάτω άσπροι βράχοι γεμάτοι με φύκια
στου ανέμου το χάδι λυτά τα μαλλιά της
βουτάω μες στον ήλιο να φτάσω κοντά της
βροχή τι γυρεύεις μες το καλοκαίρι ?
γιατί μου απλώνεις το άδειο σου χέρι ?

του Αυγούστου το κύμα τα πόδια μου βρέχει
στά μάτια ο χειμώνας σταγόνα που τρέχει

τι ζέστη  που κάνει !!  ανοιχτό παραθύρι
μία μπύρα να φέρω και κρύο ποτήρι
κοιτάω το λιμάνι ,να κι άλλο καράβι !!
εισιτήρια λίγα και όποιος προλάβει
αγάπη ποιος πήρε ? ποιος άφησε αγάπη ?
ποιος βρήκε το δρόμο ? και ποιος εξετράπη ?

το κύμα του Αυγούστου ματώνει στό δείλι
και η μπύρα φαρμάκι  μού αγγίζει τα χείλη


τραπέζια απλωμένα κάτω από την τέντα
 χταπόδι ,ουζάκι , μεζέδες , κουβέντα
 τό βράδυ που πέφτει γιομάτο υποσχέσεις
να σμίξουν οι ξένοι , να σφίξουν οι σχέσεις
 ο έρωτας να ' βρει  καρδιές να τις κάψει
να δώσει τροφή στη φωτιά και στην άψη

του Αυγούστου τα αστέρια και απόψε κοιτάω
μα λείπει όμως  ένα.... αυτό που αγαπάω

Α.Π.

ΕΝΑ ΚΟΚΚΙΝΑΔΙ


Να λες μη χείρον βέλτιστον ,δεν είναι επιλογή
μα την απελπισία σου μονάχα ομολογεί
να λες'' καλό είναι και αυτό'', ποτέ καλό δεν είναι
καλύτερα στο τίποτα, παρά στο λίγο μείνε
Η σκέτο ή πολύ γλυκό μέχρι και τον καφέ σου
η στις σειρήνες πήγαινε η στο κατάρτι δέσου
και αν στο ταξίδι θα πνιγείς ψάχνοντας την Ιθάκη
σε ωκεανό είθε να πνιγείς παρά μές σε ρυάκι
Κάλλιο ναυάγιο στο βυθό στο πέλαγο το Ιόνιο
παρά  ενιά ώρες δουλειά δεμένος με μνημόνιο
κάλλιο  ανεκπλήρωτο έρωτα παρά γάμο  υποχρέωση
κάλλιο με βέλος στην καρδιά παρά φιλιά με χρέωση
Εμένα που.. όλα ή τίποτα ..είναι η φιλοσοφία μου
έχασα και το τίποτα μες στην πολλή σοφία μου
Εκείνο όμως που κράτησα με νύχια και με δόντια
και που το περιφρούρησα με άμυνα δρακόντεια
είναι που όταν ρίσκαρα ήταν δικό μου ρίσκο
και μες στα λάθη που έκανα μόνο δικά μου βρίσκω
Και αφού εμένα όταν κοιτώ  εμένα αναγνωρίζω
δίκαιο είναι όσα έσπειρα αυτά και να θερίζω
έζησα λες και η ζωή ποτέ δεν θα τελειώσει
μα να όμως που θα κοιμηθώ έτσι όπως έχω στρώσει
Αλλά όμως.. να  .. θέλω πολύ.. στα αλήθεια... μα τον άγιο
να ερχόσουν και να τρύπωνες και συ μες το ναυάγιο
για μία μονάχα αγκαλιά, για ένα μονάχα χάδι
και στο λαιμό να μου άφηνες μικρό ένα κοκκινάδι

Α.Ν.

 ΘΥΜΟΣ

ανασαίνει σαν χίλιες φουρτούνες
 λες και σέρνει απ' τα πόδια κουδούνες
η φωνή του βροντή είναι και μπόρα
η ματιά του  κακιά και αιμοβόρα

λες και κρέμεται από μιά κρεμάλα
 λες και πνίγεται μέσα στην γυάλα
γράφει στίχους και όλο ραπάρει
σαν μία χύτρα προτού να κρεπάρει

να δηλώσει κάπως την παρουσία του
μήπως δούνε και την απουσία του

σούζες κάνει και τσίτα μαρσάρει
και με χίλια μπροστά της φρενάρει
μουσική μες στο αμάξι στο τέρμα
τατουάζ που του κρύβουν το δέρμα

και σφηνάκια δυό δυό κατεβάζει
βρίζει, σπρώχνει και με όλους τα βάζει
από το μπαρ τον πετάξανε πάλι
και στο σπίτι τον πήγαν τσουβάλι

γιατί τόσο εκείνη του λείπει
και ο θυμός του γιατρειά για την λύπη

Α.Π.

 Η ΔΕΣΤΡΑ

στο πιο ωραίο ναυάγιο
δίνει η αλμύρα κουράγιο
και η σκουριά ένα χάδι
μες στου βυθού το σκοτάδι

μες στο κουφάρι που τρίζει
πνιγμένος ναύτης καπνίζει
και από το βαρύ το τσιγάρο
βγάζει καπνό το φουγάρο

του ωκεανού τα δαιμόνια
και των ακτών τα γλαρόνια
ξέρουν πως σέρνεται λάθρα
σε μία παλιά αποβάθρα

τη δέστρα την ρημαγμένη
που ακόμα τον περιμένει
απ' το βυθό την κοιτάει
πού ακόμα την αγαπάει

του είχε πει μη γυρίσεις
εάν τους κάβους τους λύσεις
μείνε για πάντα στα ξένα
και μη ρωτάς πια για μένα

αν δεις στή θάλασσα γλάρο
να έχει στο ράμφος τσιγάρο
και στα βαθιά να βουτάει ...
...ένα ναυάγιο ζητάει

γιατί ένας ναύτης πνιγμένος
μες στο ναυάγιο κρυμμένος
μονάχα με ένα τσιγάρο
δεν τον φοβάται τον χάρο

Α.Π.

 ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΑΜΠΑ

Αφησα τον ΟΠΑΠ
στοίχημα και KINO
 τώρα γράφω ΡΑΠ
πλούσιος να γίνω

με πρόλαβαν και γράψαν την μαμά
εγώ λοιπόν έγραψα τον πατέρα
ξέρω δεν γράφω σαν τον Παλαμά
μα bro  πολλά δεν θέλει για καριέρα

έστησα και ένα σούπερ video clip
δύο ξέκωλα σε κάμπριο αμάξι
ταλέντο και ας μην έχω ντιπ για ντιπ
tattoo τους δείχνω bro και όλα εντάξει

χρυσή αλυσίδα καί στο στόμα πούρο
σε κάθε δάχτυλο και δαχτυλίδι
πισίνες γκόμενες και έναν σκούρο
μπάτσοι παράνομοι και πιστολίδι

οχι δεν είμαι μπαμπά
οχι δεν είμαι αγγελούδι
οχι δεν είναι μαμά
οχι δεν είναι τραγούδι

Α.Π.